395px

Liefde, Lijden en Leven

Udo Jürgens

Lieben Leiden und Leben

Man sieht sie nicht
Die Tränen auf der Seele
Man hört es nicht
Wenn ein Herz ganz leise bricht

Man spürt sie kaum
Die nie geballten Fäuste
Die eig'ne Angst
Ist viel zu wesentlich

Man kennt sie gut
Die Liebe unter Gletschern
Das kalte Glück
Der Mittelmäßigkeit

Man schwimmt so mit
Im Strom der Teilnahmslosen
Betroffenheit
Im Schutz der Einsamkeit

Die Kerze meines Lebens
Soll an beiden Enden brennen
Sie mag unstillbar und klein sein
Sie ist alles was ich hab'

Mein Alphabet der Sinne
Soll mir alle Wege nennen
Die aus Gänsehaut gemacht sind
Bis zum allerletzten Tag

Wenn zaghaft atmen heißt sich aufzugeben
Dann lieber lieben und leiden und leben

Was ist so schlimm
An maßlos großen Träumen
Am ersten Schritt
Der seine Furcht besiegt

Träumt einmal nur
Von jeder wundersamen Blume
Die wenn ihr erwacht
Auf eurem Kissen liegt

Der Funke der Begeisterung
Die Sonne eines Narren
Lieber Löwe vor dem Abgrund
Als Esel vor dem Karren

Ich schenk' euch gold'nen Regen
Wenn ihr die Ängste über Bord werft
Doch ich leih euch keinen Pfennig
Wenn ihr nur im Kreise lauft

Für's Stolpern zahlen heißt niemals zu schweben
Dann lieber lieben und leiden und leben

Wenn Anerkennung heißt sich zu ergeben
Dann lieber lieben und leiden und leben
Dann lieber lieben und leiden und leben

Liefde, Lijden en Leven

Je ziet ze niet
De tranen op de ziel
Je hoort het niet
Als een hart heel stil breekt

Je voelt ze nauwelijks
De nooit gebalde vuisten
De eigen angst
Is veel te wezenlijk

Je kent ze goed
De liefde onder gletsjers
Het koude geluk
Van middelmatigheid

Je zwemt zo mee
In de stroom van de onverschilligen
Betrokkenheid
In de schuilplaats van eenzaamheid

De kaars van mijn leven
Moet aan beide uiteinden branden
Ze mag onstilbaar en klein zijn
Ze is alles wat ik heb

Mijn alfabet van zintuigen
Moet me alle wegen wijzen
Die van kippenvel gemaakt zijn
Tot de allerlaatste dag

Als aarzelend ademen betekent opgeven
Dan liever liefhebben en lijden en leven

Wat is er zo erg
Aan onmetelijk grote dromen
Aan de eerste stap
Die zijn angst overwint

Droom eens alleen
Van elke wonderlijke bloem
Die, als ze ontwaakt
Op jullie kussen ligt

De vonk van enthousiasme
De zon van een dwaas
Liever een leeuw voor de afgrond
Dan een ezel voor de kar

Ik geef jullie gouden regen
Als jullie de angsten overboord gooien
Maar ik leen jullie geen cent
Als jullie alleen maar in cirkels draaien

Voor het struikelen betalen betekent nooit zweven
Dan liever liefhebben en lijden en leven

Als erkenning betekent zich overgeven
Dan liever liefhebben en lijden en leven
Dan liever liefhebben en lijden en leven