Mów do mnie jeszcze
Patrzę - jakbym dotykał ud, piersi i brzucha
Dłonią, co nie spotyka oporu zasłony
A twoje drżące ciało poprzez dotyk słucha
Słów niewypowiedzianych, tylko wypatrzonych
Mów do mnie jeszcze z oddali, z oddali
Głos twój mi płynie na powietrznej fali
Jak kwiatem każdym słowem twym się pieszczę
Mów do mnie jeszcze, i jeszcze, i jeszcze
Pragnę, żebyś paznokciem swe imię kreśliła
Na mojej nagiej skórze - mocno I wyraźnie
Żeby litera każda krwią się wypełniła
Jak ty wypełniasz sobą całą wyobraźnię
Mów do mnie jeszcze, i jeszcze, i jeszcze
Mów do mnie jeszcze, i jeszcze, i jeszcze
Mów do mnie jeszcze, i jeszcze, i jeszcze
Mów do mnie jeszcze, i jeszcze, i jeszcze
Patrzę - patrzę, bo wzroku oderwać nie mogę
Jak bezwstyd namiętności ukrywasz w nieśmiałość
I wierzę wciąż gorąco, że odnajdę drogę
Do pieszczot, które zmienią miłość w doskonałość
Mów do mnie jeszcze, za taką rozmową
Tęskniłam lata, każde twoje słowo
W mym sercu obok innych słów umieszczę
Mów do mnie jeszcze, i jeszcze, i jeszcze
Pragnę w bezmiarze zmysłów świadomość utopić
Stać się zapamiętaniem, stać się zapatrzeniem
Osobność naszą pragnę w jedno ciało stopić
By ta bez słów rozmowa mogła być spełnieniem
Háblame otra vez
Miro - como si tocara muslos, pechos y vientre
Con una mano que no encuentra resistencia en la tela
Y tu cuerpo tembloroso escucha a través del tacto
Palabras no dichas, solo observadas
Háblame otra vez desde lejos, desde lejos
Tu voz fluye en la ola del aire
Como un pétalo, cada palabra tuya me acaricia
Háblame otra vez, y otra, y otra
Deseo que dibujes tu nombre con tus uñas
Sobre mi piel desnuda - fuerte y claro
Que cada letra se llene de sangre
Como tú llenas mi imaginación por completo
Háblame otra vez, y otra, y otra
Háblame otra vez, y otra, y otra
Háblame otra vez, y otra, y otra
Háblame otra vez, y otra, y otra
Miro - miro, porque no puedo apartar la mirada
Cómo escondes la desvergüenza de la pasión en la timidez
Y aún creo fervientemente que encontraré el camino
A las caricias que transformarán el amor en perfección
Háblame otra vez, he añorado tanto esta conversación
He extrañado años, cada una de tus palabras
Las guardaré en mi corazón junto a otras palabras
Háblame otra vez, y otra, y otra
Deseo sumergir la conciencia en la inmensidad de los sentidos
Convertirme en recuerdo, convertirme en contemplación
Quiero fundir nuestra soledad en un solo cuerpo
Para que esta conversación sin palabras pueda ser la realización
Escrita por: Justyna Steczkowska, Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Roman Kolakowski