395px

Hablas conmigo, mi

Justyna Steczkowska

Mówisz do mnie moja

Moja, moja, moja
to dziwne, patrzê w twoje oczy
i wydaje mi siê, jakbym widzia³ ciebie po raz pierwszy

Mówisz do mnie
moja - a ja jestem niczyja -
jak wiosna, co skowronkom i przebiÅ"niegom sprzyja,

Moja, moja, moja
jesteÅ" jak muzyka, przy której gwiazdy tañcz¹ na niebie

Jak gwiazda,
która wieczorem we mgle gêstej moknie,
i jak smutny cieñ brzozy
porzucony na oknie
Znajdziesz moje odbicie
we wszystkich wodach Å"wiata, lecz gdy zanurzysz d³onie,
a¿eby je schwytaæ,
przecieknie ci przez palce,
poÅ"wiat¹ ksie¿yca.

JesteÅ" pocz¹tkiem i koñcem
moja, moja, moja

Hablas conmigo, mi

Mi, mi, mi
es extraño, miro tus ojos
y me parece como si te viera por primera vez

Hablas conmigo
mi - y yo no pertenezco a nadie -
como la primavera, que favorece a las alondras y a los lirios,

Mi, mi, mi
eres como la música, con la que las estrellas bailan en el cielo

Como una estrella,
que en la niebla espesa se moja por la noche,
y como la triste sombra del abedul
abandonada en la ventana
Encontrarás mi reflejo
en todas las aguas del mundo, pero cuando sumerjas tus manos,
para atraparlo,
se te escapará entre los dedos,
con la luz de la luna.

Eres el principio y el fin
mi, mi, mi

Escrita por: