Arsız Sevda
Kıyamette buluşalım demişti benden giderken..
Ben secdesindeyim aşk'ın..
Hadi !
Sen de kıyam et de buluşalım sevgili !!
Her geçen saniye bir nefes daha azalıyorum hayattan.
Alacaklıyım zamandan..
Verecekliyim toprağa..
Gidecek yerim yok bu köhne dünyada.
Söyleyecek son bir sözüm..
Durmaz ! akacak kanım şarap misali kadehine..
Adın düşecek günah defterime.
Kan ter içinde kalacak bedenim.
Bu gece kapanacak tüm aşk'lara gönül mahsenim..
Arabesk bir masal anlatacağım gök kubbenin haylaz yıldızlarına.
Takvimden bir yaprak daha düşeceğim.
En fazla bir ömür bekleyeceğim seni…
Ve gittiğin kadar özleyeceğim.
Belki birkaç şiir daha eskiteceğim gülüşün hatrına..
Yatırıp bedenimi bir beyaz sayfaya,
İki dudağın arasında say edeceğim..
Sen istersen hiç olmadım say beni !
Bırak !
Zayi olsun seni sevmelerim.
Biraz yangın sürsem gözlerinin elasına,
Erir mi o buz kesiği donuk bakışların ?
Bir tutam düş serpiştirsem o ipek saçlarına,
Yine de yağmur kokar mı o cehennem tenin ?
Oysa ki bir şehir dolusu huzur bulmuştum gözlerinin saklı sokak aralarında..
Ben ki aşk'ın yasak bahçelerinde dolaşan arsız bir çocuktum.
Şimdi ise y'arsız gecelerin düş bekçisiyim..
Gecelerden isyan damıttım suskun yanlarıma.
Hadi ! göğsümün çoğrafyasına yasla saçlarını..
Şaçaklansın zamansızlığımda cinnet dakikalarım..
Dudaklarının kapı aralığından al beni kalbine giden cennet kervanına.
Kirpiklerinin mürekkebiyle yazılsın ölüm fermanım…
Yorgunum !
Uzun lafın sonuna varacak kadar kalmadı dermanım.
Yoksun'um !
Bi'çareyim kaderden yana..
Kana kana içtim gözlerinin deryasından..
Yanağımda yanklılandı bir vedanın son nakaratı..
Nüksetti sevdam..
Kanadı yaram.
Sus artık gözü ela'm !
Biraz da aşk konuşsun …
Biliyorum !
Zamanı geldi sakladığım saman sarısı iki tel şaçınla kendimi asmanın..
Sesimi sesine dayayıp haykırmanın..
Çatlatıyor tenimi fay hatlarım..
Hüzün yüklü şarkılar geçiyor dilimden..
Sesime dokunuyor dokunaklı bi çığlık.
Kalem cellatlığında doğruyorum cümlelerimi..
Liğme liğme artık keli(ğ)melerim..
Çelmeler takıyorum çolak sevda kahramanlarına..
Kahrımın kahyası mısın sevgili !
Dokunma ahh'larıma !
Lafın gelişi sevmedim seni..
Geçerken de uğramadım gözlerine.
Yedi düvel duysun istemedim.
Serpiştirdim seni düşlerime,
Geçmişime kök sal diye !
Yol al diye söylemedim sana bu sevda şiirlerini..
Görüyorum !i̇hanet kol geziyor yamacında..
Amacım gözyaşlarımı buharlaştırmaksa gözlerinin çöl kuraklığında,
Hiç durma !
Hadi !
Öp beni gözlerimin deryasından.
Vur beni en haylaz çocuk yanımdan.
Çünkü,
Ancak uslanır bu arsiz sevda….
Amor Descarado
En el juicio final dijo 'nos encontraremos' al irse de mí..
Estoy en la postración del amor..
¡Vamos!
¡Tú también levántate y encontremos, amado!
Cada segundo me estoy quedando sin aliento de la vida.
Soy deudor del tiempo..
Tendré que devolver a la tierra..
No tengo a dónde ir en este mundo desgastado.
Diré una última palabra..
¡No parará! mi sangre fluirá como vino en tu copa..
Tu nombre caerá en mi libro de pecados.
Mi cuerpo quedará empapado en sudor.
Esta noche se cerrarán todos los corazones a los amores..
Contaré un cuento de música árabe a las traviesas estrellas de la bóveda celeste.
Caeré otra hoja del calendario.
Esperaré por ti al menos una vida entera...
Y te extrañaré tanto como te fuiste.
Quizás olvidaré algunos poemas más por tu sonrisa..
Acostando mi cuerpo en una página en blanco,
Contaré entre tus dos labios..
¡Si quieres, nunca existí, cuéntame a mí!
¡Déjalo!
Que se pierdan mis amores por ti.
Si prendiera un poco de fuego en tus ojos verdes,
¿Se derretirían esas miradas frías como hielo?
Si esparciera un poco de polvo de sueños en tu sedoso cabello,
¿Seguiría oliendo a lluvia tu piel de infierno?
Aunque había encontrado una ciudad entera de paz en los callejones escondidos de tus ojos..
Yo, que era un niño travieso vagando en los jardines prohibidos del amor.
Ahora soy el guardián de los sueños de las noches sin vergüenza..
De las noches destilé rebelión en mis silencios.
¡Vamos! apoya tu cabello en la geografía de mi pecho..
Que se enreden mis minutos de locura en tu cabello..
Llévame al paraíso de tu corazón a través de la rendija de tus labios.
Que mi sentencia de muerte sea escrita con la tinta de tus pestañas...
¡Estoy cansado!
No me queda fuerza para llegar al final de tantas palabras.
¡Estoy ausente!
Soy impotente ante el destino..
He bebido a sorbos del mar de tus ojos..
En mi mejilla resonó el último estribillo de una despedida..
Mi amor se desbordó..
Mi herida se abrió.
¡Cállate ya, mi ojo verde!
Que hable un poco el amor...
¡Lo sé!
Es hora de colgarme con tus dos mechones rubios como paja que guardaba..
Apoyar mi voz en la tuya y gritar..
Mis fallas están resquebrajando mi piel..
Canciones cargadas de tristeza salen de mi boca..
Un grito conmovedor toca mi voz.
En la guillotina de la pluma corrijo mis frases..
Mis palabras están desgastadas..
Pongo trampas a los héroes cojos del amor..
¿Eres el verdugo de mi tormento, amado?
¡No toques mis ayes!
Fue solo una expresión, no te amé..
Ni siquiera me detuve a mirar tus ojos al pasar.
No quise que lo supiera todo el mundo.
Te esparcí en mis sueños,
¡Arraígate en mi pasado!
No te dije que siguieras adelante con estos poemas de amor..
¡Veo que la traición merodea a mi lado!
Si mi objetivo es evaporar mis lágrimas en la sequedad de tus ojos desérticos,
¡No te detengas!
¡Vamos!
Bésame desde el fondo de mis ojos.
Golpéame desde mi lado más travieso.
Porque,
Solo así se calmará este amor descarado...