Madem Ki Aşk Cemresidir Gönlün
Sevgili...
Yine bahar gelip vurdu kapımızı.
Ben ki yaktım bütün anılarımı,
Bölüştürdüm bütün şiirlerimi kayıp çocuklara.
Film bitmedi, son yazmadı henüz.
Takılıp kaldım yıllar öncesinin eylüle çalan bir yazında.
Hiçbir cemre dokunmadı bana, ısıtmadı yaz güneşleri.
Durup durup kendime yaktım yıllar boyu,
Onun için biraz is kokar libasım,
Onun için dağınık biraz saçlarım.
Ben ki bir dolu damıtılmış hüzündüm.
Korkardım bahara dokunmaktan olaki solardı yüzü,
Korkardım eylülleri azgınlaştıran baharı tutuşturan adam olmaktan.
Sevgili...
Her gece bir züleyha düşü görüyorum sen gibi,
Düşüyorum içimin kuyularına durmadan.
Yarım yamalak bir senaryo oysa herşey,
Uyanıyorum ki çoktan silinmiş bütün repliklerim.
Budur ürkmüşlüğüm, budur gizlenmişliğim,
Sabrım beni ancak buraya kadar getirdi.
Yoruldum artık sevgili, yoruldum karanfillere kan vermekten.
Anlayamadım bir türlü neden eylül hep on biri doğurur?
Ve neden aşkın çocukları yoktur?
Oysa sevgili...
Bir eylül günü, saklandığım hayattan çıkıp gelmek isterdim şimdi sana
Birikmiş bütün baharlarımı adayarak,
Koşarak doru taylar gibi yalınayak,
Çatlasın isterdim damarlarım çatlasın
Ve damarımda akan hüzün bu aşka karışmasın.
Yazık ki yine de eylül dolu ellerim, yine de derin bir sızı içimde,
Hüzünlü bir gülümseyiş bazen dudaklarımda.
Nasılsa biraz keder bulaşır her aşka,
Her aşka biraz gözyaşı, biraz kalp ağrısı.
Sevgili...
Bu senaryo, bu kuyu, bu eylül bırakmaz beni.
Geleceksen sen gelmelisin, hüzün kadar cesur aşklar takınarak.
Madem aşk cemresidir gönlün,
Gönlüme biraz bahar, biraz sen katarak....
Si tu corazón es el Cemre del Amor
Querida
La primavera llegó y llamó a nuestra puerta de nuevo
Quemé todos mis recuerdos
Dividí todos mis poemas a los niños desaparecidos
La película no ha terminado, aún no ha escrito la última
Me quedé atrapado en un verano que estaba jugando en el verano de años atrás
Ningún asedio me ha tocado, no calentado por los soles de verano
Me paré y me quemé durante años
Huele un poco de trabajo para él
Tengo un poco de pelo desordenado para ella
Soy un montón de tristeza destilada
Tenía miedo de tocar la primavera
Tenía miedo de ser el hombre que encendió la primavera que hizo enojar a septiembre
Querida
Cada noche sueño con un alijo como tú
Caí en los pozos de mi corazón
Es un escenario medio, pero todo es
Me despierto, todas mis líneas ya han sido borradas
Esta es mi espeluznante, esta es mi oculta
Mi paciencia sólo me ha llevado hasta aquí
Estoy cansada, querida, cansada de dar sangre a claveles
No entiendo por qué septiembre siempre da a luz a 11?
¿Y por qué el amor tiene hijos?
Mientras que, querida
Un septiembre, me gustaría salir de la vida que he estado escondiendo
Al dedicar todos mis manantiales acumulados
Correr descalzo como un potro de montaña
Ojalá pudiera romperme las venas
Y no dejes que la tristeza que fluye a través de mis venas interfiera con este amor
Es una lástima que mis manos aún estén llenas de septiembre, pero en mí hay un profundo dolor
Una sonrisa triste a veces en mis labios
De alguna manera un poco de dolor se mete en cada amor
Un poco de lágrimas, un poco de dolor de corazón para cada amor
Querida
Este guión, este bien, no me dejará este septiembre
Si vas a venir, deberías venir, con amor tan valiente como la tristeza
Si tu corazón es la emperatriz del amor
Un poco de primavera en mi corazón, un poco de ti