Seni İçimden Terk Ediyorum
Binmediğim hiç bir otobüs
Beklemediğim hiç bir durak kalmadı bu şehirde
Gittikçe azalıyor hayat
Neyi erken yaşadıysam
Hep ona geç kalıyorum
Sana göçüyorum her sonbahar
Yolların çıkmıyor aşkıma
Unuttuğun yağmurların adı saklımda
Seni içimden terk ediyorum
Susmaktan yoruldum
Kuşlar ve şarkılar bu şehri terk edeli beri
Efkar demliyorum gözlerimde
Yaşlarımı, yanağıma varmadan öldürüyorum
Tam sancağımdan yaralıyorum kendimi
Alnını yüreğime dayadığın güne bakıp
Seni içimden terkediyorum
Ne unutacak kadar nefret ettin
Ne hatırlayacak kadar sevdin
Yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin biliyorum
Beni hep bulmamak için aradın
Yanılgımdın
Yandığımdın
Yangındın
Sensizliğe yenilmek
Sana yenilmekten zor olsada
Ardımda bir sürü "belki"ler bırakarak
Seni içimden terk ediyorum
Şimdi
İçimizde öldürecek bir anı bile bulamayan
İki yarım kaldık
Tamamlayamadık bizi
Elinden tutamadık yanlızlığımın
Saçlarımıda uzaklarına gömdün
İçimin mavisi senin okyanusundandı
Al! geri veriyorum.
Kilitleri hep yanlış kapılara vurdun
Devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim
Sana bensizliği terkediyorum
"yârime uzanmayan bütün dallarım kırılsın" demiştin
Aşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi?
Ne tuhaf değil mi?
İçimi acıtanda sendin
Acımı dindirecek olanda
"ya öldür beni"dedim
Ya da git benden
İçi bulanık bir sevdanın ucunda
Seni kaybettim
Aldırmadın aldırmalarıma
Bir gecede yakıp yârini
Şafaklara sattın ihanetini
Küllerime basanlar bile utandı yaptığından
İşte soluk bir ömrün son nefesi
Benden
İçimden
Terkediyorum
Te dejo adentro
Ningún autobús en el que he estado
No quedan paradas en esta ciudad que no esperaba
La vida se está volviendo cada vez menos
Lo que experimenté temprano
Siempre llego tarde a él
Estoy migrando a ti cada otoño
Tus caminos no salen de mi amor
El nombre de las lluvias que olvidaste
Te dejo adentro
Estoy cansado del silencio
Desde que los pájaros y las canciones salieron de esta ciudad
Estoy preparando en mis ojos
Yo mato a mis edades antes de que lleguen a mi mejilla
Me estoy haciendo daño justo en mi pancarta
Miro el día en que pones tu frente contra mi corazón
Te dejo adentro
¿Qué odiabas tanto olvidar?
Lo que te encantó lo suficiente para recordar
Sé que no te arrepientes tanto como de una pared rota
Siempre me llamaste para que no me encontraras
Te equivocaste
Te quemaron
Eras un incendio
Ser derrotado sin ti
Aunque es difícil perder para ti
Dejando un montón de “tal vez” detrás de mí
Te dejo adentro
Ahora
¿Quién no puede encontrar un recuerdo en nosotros para matar
Nos quedan dos mitades
No pudimos completarnos
No pude sostener tu mano ♪ ♪ De mi soledad
Me enterraste el pelo muy lejos
El azul de mi corazón era de tu océano
¡Aquí! Lo voy a devolver
Siempre golpeas las puertas equivocadas
Cuando regrese a los vagones volcados, mis ojos
Te voy a dejar sin mí
Todas mis ramas que no alcanzan a mi amante, se rompen
Si nació enamorado, ¿dónde podría correr?
¿No es raro?
Tú eres el que me lastimó
El que aliviará mi dolor
Dije: “Mátame
O déjame
En la punta de un amor borroso
Te he perdido
No te importa mis ignoraciones
Quemarlo en una noche
Vendiste tu traición al amanecer
Incluso los que pisaron mis cenizas se avergüenzan de lo que hicieron
Aquí está el último aliento de una vida pálida
De mí
Dentro de mí
Me voy