Usta
Umrumdan taşıyor zamansızlığım.
İsmin içimde titriyor, sesin sesime düşüyor; ses veriyorum... oysa sen en sağır yarasın yüreğimde...
Gözlerini günceme düşürdüğümden bu yana,
Yorgunum gitmelerin tümüne.
Gözlerini günceme düşürdüğüm günden bu yana,
Dipnotlarda çürüyor sevda adına ne varsa...
Meğer ne çok beklemişim gelmeyişlerini.
Sen beni anlarsın be usta
Ne garip sıkıntıdır şu suskunluğuma en uygun makamı bulamamak.
İçimin buz kestiği yerden çıkıp geliyorsun gözlerime.
Sen geldiğinde ise düşürmüş oluyorum düşünden kendimi...
Maestro
No me importa mi atemporalidad.
Tu nombre tiembla dentro de mí, tu voz cae sobre la mía; respondo... aunque seas la herida más sorda en mi corazón...
Desde que tus ojos cayeron en mi diario,
estoy cansado de todas tus partidas.
Desde el día en que tus ojos cayeron en mi diario,
todo lo relacionado con el amor se pudre en las notas al pie...
Resulta que he estado esperando mucho tus ausencias.
Tú me entiendes, maestro.
Qué extraña angustia es no poder encontrar el tono adecuado para mi silencio.
Sales del lugar donde mi interior se congela y llegas a mis ojos.
Y cuando llegas, me pierdo en el pensamiento...