Engraved In My Bones
(Don't tell me to move on from what God chose to use)
Don't expect me to just let it go
Like it was nothing, like it didn't shape my soul
Some pain doesn't pass through quick
It gets written where the marrow lies
You call it a season, call it a test
But He placed His heart into my chest
This wasn't trauma left untreated
This was sorrow consecrated
Oh, you say time heals everything
But God heals deeper than relief
Some wounds don't just close
They teach you how to breathe
Don't expect me to move on
From what God engraved in my bones
He took the weight of His own sorrow
And made it part of my heart
This wasn't bitterness I learned to keep
It was wisdom brought out of the flame
If I carry sorrow in my body now
It's because Heaven marked me with its pain
They say forgiveness looks like silence
Looks like smiling through the loss
But Jesus still bears the scars
Even after He rose
So I won't rush the healing
Or bury what made me whole
Some things God doesn't erase
He integrates into the soul
You call it holding on too long
I call it honoring the truth
If God remembers suffering
Why should I pretend He didn't move?
Don't expect me to move on
From what God engraved in my bones
He took the weight of His own sorrow
And made it part of my heart
This wasn't bitterness I learned to keep
It was wisdom brought out of the flame
If I carry sorrow in my body now
It's because Heaven marked me with its pain
I'm not stuck in the past
I'm standing on what He produced
Some of you heal by forgetting
Swept the truth under rugs
Calling avoidance peace
While wounds learn silence
I heal by remembering with God
That's the difference between wounds that chain you
And wounds that commission you
So don't ask me to let it go
God used it to bring me low
Into sharing His sorrows
I speak from a healed scar
If sorrow taught me how to love deeper
How to carry weight without shame
Then what you call not moving on
Is just me walking forward unashamed
And not the same
There is a kind of suffering
That doesn't destroy you
It completes something
It serves something beyond you
(Some pain fills)
Some pain fills what was missing
For the sake of His body
In Mijn Botten Gegraveerd
(Zeg me niet dat ik verder moet gaan met wat God heeft gekozen om te gebruiken)
Verwacht niet dat ik het zomaar laat gaan
Alsof het niets was, alsof het mijn ziel niet heeft gevormd
Sommige pijn gaat niet snel voorbij
Het wordt geschreven waar het merg ligt
Je noemt het een seizoen, noemt het een test
Maar Hij plaatste Zijn hart in mijn borst
Dit was geen trauma dat onbehandeld bleef
Dit was verdriet dat geheiligd werd
Oh, je zegt dat tijd alles geneest
Maar God geneest dieper dan verlichting
Sommige wonden sluiten niet zomaar
Ze leren je hoe te ademen
Verwacht niet dat ik verder ga
Van wat God in mijn botten heeft gegraveerd
Hij nam het gewicht van Zijn eigen verdriet
En maakte het deel van mijn hart
Dit was geen bitterheid die ik leerde vasthouden
Het was wijsheid die uit de vlam kwam
Als ik nu verdriet in mijn lichaam draag
Is het omdat de Hemel me heeft gemarkeerd met zijn pijn
Ze zeggen dat vergeving eruitziet als stilte
Eruitziet als glimlachen door het verlies
Maar Jezus draagt nog steeds de littekens
Zelfs nadat Hij is opgestaan
Dus ik zal de genezing niet haasten
Of begraven wat me heel maakte
Sommige dingen wist God niet uit
Hij integreert ze in de ziel
Je noemt het te lang vasthouden
Ik noem het de waarheid eren
Als God lijden herinnert
Waarom zou ik doen alsof Hij niet heeft bewogen?
Verwacht niet dat ik verder ga
Van wat God in mijn botten heeft gegraveerd
Hij nam het gewicht van Zijn eigen verdriet
En maakte het deel van mijn hart
Dit was geen bitterheid die ik leerde vasthouden
Het was wijsheid die uit de vlam kwam
Als ik nu verdriet in mijn lichaam draag
Is het omdat de Hemel me heeft gemarkeerd met zijn pijn
Ik zit niet vast in het verleden
Ik sta op wat Hij heeft voortgebracht
Sommigen van jullie genezen door te vergeten
Veegden de waarheid onder de tapijt
Het vermijden noemen ze vrede
Terwijl wonden leren zwijgen
Ik genezen door te herinneren met God
Dat is het verschil tussen wonden die je ketenen
En wonden die je zenden
Dus vraag me niet om het los te laten
God gebruikte het om me klein te maken
Om Zijn verdriet te delen
Ik spreek vanuit een genezen litteken
Als verdriet me leerde hoe ik dieper kon liefhebben
Hoe ik gewicht zonder schaamte kon dragen
Dan is wat jij noemt niet verder gaan
Gewoon ik die onbeschaamd vooruitloop
En niet hetzelfde ben
Er is een soort lijden
Dat je niet vernietigt
Het voltooit iets
Het dient iets dat groter is dan jij
(Sommige pijn vult)
Sommige pijn vult wat ontbrak
Ten behoeve van Zijn lichaam