Romantisk salme i F-dur
Hold dåkke fast. Hold meg i armen
Aldri gi slepp på di mast
Eller drømmen som brast
For det er halve sjarmen å ikkje komme fram for raskt
Det fins et skrin med alle mine tanker
Som eg har låst inn med spiker og lim
Og den kan bli din så lenge mitt hjerta banker
Og båten min ikkje går tom for bensin
Eg ser opp i det blå på den samme stjernå
Du står på land og ser opp på nå
Så langt i frå, men og så nærme
Rekker eg di hånd om eg står på tå?
Eg husker eg gong på 1900 tallet
Me låg på taket og drakk gammel dansk
Og me blei kanon og spleiste på ei stjerna
Fem tusen kroner delt på to
Delt på to, delt på to
Og me syns det var ingenting
Og brukte alt me hadde fått inn
På å få et punkt på Himmelen
Som kun var synlig om nettene
Og kun på vinterhalvåret
Me kjøpte det for fem tusen kroner delt på to
Men husk at ei krona då er sikkert nå over hundre
Og han som nå driver med eiendom, husk at før var han bonde
Og får tretti tusen per kvadrat. De går rett i hans lomme
De blei tvungne til å velge det beste av to onder
Sånn gjekk det ikkje med oss
Men eg vil aldri bytta. Ikkje på grunn av, men heller på tross
Me sitter fortsatt på taket
kor pusten har blitt frost, på våre eldre dager
Salmo romántico en Fa mayor
Holdense fuerte. Sujétame en el brazo
Nunca sueltes tu mástil
O el sueño que se rompió
Porque la mitad del encanto es no llegar demasiado rápido
Existe un cofre con todos mis pensamientos
Que he encerrado con clavos y pegamento
Y puede ser tuyo mientras mi corazón lata
Y mi barco no se quede sin gasolina
Miro hacia arriba en el azul, a la misma estrella
Tú estás en tierra y miras hacia arriba ahora
Tan lejos, pero también tan cerca
¿Alcanzaré tu mano si me pongo de puntillas?
Recuerdo una vez en el siglo XIX
Estábamos en el techo y bebíamos aguardiente
Y nos volvimos locos y apostamos por una estrella
Cinco mil coronas divididas en dos
Divididas en dos, divididas en dos
Y nos pareció que no era nada
Y usamos todo lo que habíamos ganado
Para tener un punto en el cielo
Que solo era visible por las noches
Y solo en invierno
Lo compramos por cinco mil coronas divididas en dos
Pero recuerda que una corona entonces es seguramente ahora más de cien
Y aquel que ahora se dedica a bienes raíces, recuerda que antes era granjero
Y recibe treinta mil por metro cuadrado. Todo va directo a su bolsillo
Fueron obligados a elegir entre el menor de dos males
Así no nos fue a nosotros
Pero nunca cambiaría. No por causa de, sino a pesar de
Seguimos en el techo
donde el aliento se ha vuelto helado, en nuestros días de vejez
Escrita por: Janove Ottesen