Orangutango
En kaĝo kaŭras la orangutango.
Por li skeleta arbostump' figuras
la praarbaron, kaj anstataŭ mango
duonoranĝo sur la ter' malpuras.
Tra ŝnur' li grimpas kvazaŭ tra lianoj.
Anstataŭ branĉoj fera krad' aĵuras.
Ho, arba virtuozo, viaj manoj
kvarope svingas la elastan korpon,
kiu en ĉiuj nervoj kaj organoj
spegulas min, mokante mian turpon.
Mi, homo, frato via laŭ la sango,
envias vian flugfacilan kurbon
kaj vian formadapton, ho orango.
Orangután
En la selva oscura el orangután.
Por el esqueleto de un árbol figuras
lo imitaron, y en lugar de mango
ofrecieron un plátano en la tierra impura.
A través de las lianas él trepa como si fueran cuerdas.
En lugar de ramas, garras feroces se agitan.
Oh, virtuoso del bosque, tus manos
balancean el cuerpo elástico en cuatro patas,
que en todos los nervios y órganos
me reflejan, burlándose de mi torpeza.
Yo, humano, tu hermano a través de la sangre,
te envío tu ágil vuelo curvo
y tu habilidad para moldear, oh orangután.