Yhdessä Kuoleman Säkeet Kohtaavat
Käännän veistä haavassani jotta tuntisin taas itseni
Vain itseni minä omistan
Itsetuhon tie on polkumme
Me molemmat kärsimme
Käännän veistä haavassasi vain olemalla itseni
En usko tulevaan
En tunne enää kosketustasi
Olen heikko, liian sairas nousemaan
Kuljetaan yhdessä kuolemaan
En saata unohtaa häntä joka poikkesi polviltaan
Yhdessä kuoleman säkeet kohtaavat
Valtimoni huutavat tuskissaan nyt ja aina aukeamaan
Päivä päivältä on tieni synkempi
Enpätoivo suurempi, kuolema varmempi
Miksi haaveilla, miksi edes yrittää
Toivo on menetetty
Minut on menetetty
Sinut on menetеtty
Kaikki on menetetty
Yhdеssä yksinäisinä kuoleman säkeet kohtaavat
Soivat surulliset laulut omistettuina kuolleille
Emme pelkää mitään, emme arvosta ketään
Emme edes itseämme sillä riistämme henkemme
Kaikki on niin kaunista kun olemme kuolleita
Ei jääneet massat suremaan, ei me oltu mitään
Takana on kuvottava maailma ja me virumme naruissa
Valtimomme eivät enää huuda auenneinakaan
Ikuista rauhaa hiljaisuus julistaa
Olemattomat arvomme on menetetty
Jäljelle jääneet kitukoon paskassa
Me sen taakse jätimme jotain kaunista havitellen
Juntos los Versos de la Muerte se Encuentran
Giro el cuchillo en mi herida para sentirme otra vez
Solo a mí mismo pertenezco
El camino de la autodestrucción es nuestro
Ambos sufrimos
Giro el cuchillo en tu herida solo siendo yo mismo
No creo en el futuro
Ya no siento tu toque
Soy débil, demasiado enfermo para levantarme
Caminemos juntos hacia la muerte
No puedo olvidar a quien se arrodilló
Juntos los versos de la muerte se encuentran
Mis venas gritan de dolor ahora y siempre por abrirse
Día tras día mi camino se vuelve más oscuro
No hay mayor desesperanza, la muerte es más segura
¿Por qué soñar, por qué siquiera intentar?
La esperanza se ha perdido
Me han perdido a mí
Te han perdido a ti
Todo se ha perdido
Juntos, solitarios, los versos de la muerte se encuentran
Suena la triste música dedicada a los muertos
No tememos nada, no valoramos a nadie
Ni siquiera a nosotros mismos, pues nos quitamos la vida
Todo es tan hermoso cuando estamos muertos
No quedan masas de luto, no éramos nada
Detrás queda un mundo repugnante y nos colgamos de cuerdas
Mis venas ya no gritan ni siquiera abiertas
La paz eterna proclama el silencio
Nuestros valores inexistentes se han perdido
Los que quedan se arrastran en la mierda
Dejamos algo hermoso atrás anhelando