Silhouette
いっせーのーせで踏み込むゴーライン
issē nōse de fumikomu gōrain
僕らは何も何もまだ知らぬ
bokura wa nanimo nanimo mada shiranu
一線越えて振り返るともうない
issen koete furikaeru to mō nai
僕らは何も何もまだ知らぬ
bokura wa nanimo nanimo mada shiranu
うだってうだってうだってく
udatte udatte udatte ku
煌めく汗がこぼれるのさ
kirameku ase ga koboreru no sa
覚えてないこともたくさんあっただろう
oboete nai koto mo takusan atta darou
誰も彼もシルエット
dare mo kare mo shiruetto
大事にしてたもの 忘れたフリをしたんだよ
daiji ni shiteta mono wasureta furi wo shitan da yo
なにもないよ 笑えるさ
nanimo nai yo waraeru sa
いっせーのーで 思い出す少年
issē nō de omoidasu shōnen
僕らは何もかもを欲しがった
bokura wa nanimo kamo wo hoshigatta
わかってるって あぁ気づいてるって
wakatte ru tte ā kizuite ru tte
時計の針は日々は止まらない
tokei no hari wa hibi wa tomaranai
奪って奪って奪ってく
ubatte ubatte ubatte ku
流れる時と記憶
nagareru toki to kioku
遠く遠く 遠くになって
tōku tōku tōku ni natte
覚えてないこともたくさんあっただろう
oboete nai koto mo takusan atta darou
誰も彼もシルエット
dare mo kare mo shiruetto
恐れてやまぬこと 知らないフリをしたんだよ
osorete yamanu koto shiranai furi wo shitan da yo
なにもないよ 笑えるさ
nanimo nai yo waraeru sa
ひらりとひらりと舞ってる
hirari to hirari to matteru
木の葉の様に憂うことなく焦燥もなく過ごしていたいよ
kono ha no yō ni ureu koto naku shōsō mo naku sugoshite itai yo
覚えてないこともたくさんあったけど
oboete nai koto mo takusan atta kedo
きっとずっと変わらないものがあることを
kitto zutto kawaranai mono ga aru koto wo
教えてくれたあなたは消えぬ消えぬシルエット
oshiete kureta anata wa kienu kienu shiruetto
大事にしたいもの持って大人になるんだ
daiji ni shitai mono motte otona ni narun da
どんな時も離さずに守り続けよう
donna toki mo hanasazu ni mamori tsuzukeyou
そしたらいつの日にか
soshitara itsu no hi ni ka
なにもかもを笑えるさ
nanimo kamo wo waraeru sa
ひらりとひらりと舞ってる
hirari to hirari to matteru
木の葉が飛んでゆく
kono ha ga tonde yuku
Silhouet
Eens, met z'n allen, stappen we over de lijn
We weten nog helemaal niets, niets van wat er komt
Als we terugkijken, is er niets meer te zien
We weten nog helemaal niets, niets van wat er komt
We blijven maar doorgaan, doorgaan, doorgaan
De glinsterende zweetdruppels vallen naar beneden
Er waren vast veel dingen die we niet meer herinneren
Iedereen is een silhouet
De dingen die we belangrijk vonden, deden we alsof we ze vergeten waren
Er is niets aan de hand, het is om te lachen
Eens, met z'n allen, herinneren we ons de jongen
We verlangden naar alles, naar alles wat we konden krijgen
Ik snap het, ja, ik zie het
De wijzers van de klok stoppen nooit met draaien
We nemen, nemen, nemen wat we kunnen
De tijd en herinneringen stromen voorbij
Ver weg, ver weg, steeds verder weg
Er waren vast veel dingen die we niet meer herinneren
Iedereen is een silhouet
De dingen waar we bang voor waren, deden we alsof we ze niet kenden
Er is niets aan de hand, het is om te lachen
Zachtjes, zachtjes dansend
Als bladeren aan de boom, zonder zorgen, zonder haast wil ik leven
Er waren vast veel dingen die we niet meer herinneren
Maar je leerde me dat er zeker dingen zijn die altijd hetzelfde blijven
Jij, die nooit verdwijnt, bent een blijvend silhouet
Ik wil de dingen die belangrijk voor me zijn koesteren en volwassen worden
Altijd vasthouden en blijven beschermen
Dan, op een dag, kunnen we alles met een lach bekijken
Zachtjes, zachtjes dansend
De bladeren vliegen weg