Tamirci Çırağı
gönlüme bir ateş düştü yanar ha yanar yanar
ümit gönlumun ekmeği umar ha umar umar
elleri ak yumuk yumuk ojeli tırnakları
nerelere gizlesin şu avucun nasırları
otomobili tamire geldi dun bizim tamirhaneye
görür görmez vurularak başladım ben sevmeye
ayağında uzun etek dalga dalga saçları
ustam seslendı uzaktan oğlum al takımları
bir romanda okumuştum buna benzer bir seyi
cildi parlak kağıt kaplı pahalı bır kıtaptı
ne olmuş nasıl olmuşsa aşık olmuştu genç kız
yine böyle bir durumda tamirci cırağına
ustama dedim ki bugün giymeyim tulumları
arkası puslu aynamda taradım saclarımı
gelecekti bugün geri arabayı almaya
o romandaki hayali belki gercek yapmaya
durdu zaman durdu dünya girdi içeri kapıdan
öylece bakakaldım gözümü ayırmadan
arabanın kapısını açtım açtım girsin içeri
kalktı hilal kaşları sordu kim bu serseri
çekti gitti arabayla ekzozuna boğuldum
gözümde tomurcuk yaşlar ağır ağır doğruldum
ustam geldı sırtıma vurdu unut dedı romanları
i̇şçisin sen işçi kal giy dedi tulumları
El Aprendiz de Mecánico
en mi corazón cayó un fuego que arde, arde, arde
la esperanza es el pan de mi corazón, espera, espera, espera
sus manos suaves y blancas con uñas pintadas
¿dónde esconderá las callosidades de sus palmas?
el automóvil vino a reparar ayer a nuestro taller
al verlo, comencé a amar de inmediato
con un largo vestido y cabello ondeante
mi maestro lo llamó desde lejos, 'hijo, toma las herramientas'
en una novela leí algo similar a esto
era un libro caro, encuadernado en papel brillante
de alguna manera, el joven se había enamorado
nuevamente, en una situación así, de un aprendiz de mecánico
le dije a mi maestro que hoy no usaría mi mono de trabajo
peiné mi cabello frente al espejo empañado
iba a venir hoy a recoger el auto
quizás para hacer realidad la fantasía de la novela
el tiempo se detuvo, el mundo entró por la puerta
me quedé mirando fijamente sin apartar la mirada
abrí la puerta del auto, que entre
levantó las cejas en forma de media luna y preguntó quién era ese vagabundo
arrancó con el auto y me ahogué en su escape
lentamente me enderecé con lágrimas en los ojos
mi maestro llegó, me golpeó en la espalda y dijo 'olvida las novelas'
eres un obrero, quédate como obrero, ponte el mono de trabajo