395px

33 Kugeln

Cem Karaca

33 Kurşun

Vurun ulan vurun
Ben kolay ölmem
Ocakta küllenmiş közüm karnımda sözüm var
Halden bilene
Babam gözlerini verdi Urfa önünde
Üç de kardaşını
Ömrüne doyamamış üç dağ parçası üç nazlı selvi
Burçlardan tepelerden minarelerden
Kirve hısım aşiret çocukları
Fransız kurşununa karşı koyanda
Bıyıkları yeni terlemiş daha benim küçük dayım Nazif
Yakışıklı hafif iyi süvari
Vurun gardaş demiş vurun namus günüdür
Ve şaha kaldırmış atını
Vurulmuşum dağların kuytuluk bir boğazında
Vakitlerden bir sabah namazında yatarım kanlı upuzun
Vurulmuşum düşüm gecelerden kara
Bir hayra yoranım çıkmaz

Canım alırlar ecelsiz sığdıramam kitaplara
Kirvem hallarına aynı böyle yaz
Rivayet sanılır belki
Gül memeler değil bu
Dom dom kurşunu paramparça ağzındaki
Ölüm buyruğunu uyguladılar
Mavi dağ dumanını ve uyur uyanık seher yelini kanlara buladılar
Sonra oracıkta tüfek çattılar
Koynumuzu usul usul yoklayıp aradılar didik didik ettiler
Kirmanşah dokuması al kuşağımı tespihimi tabakamı alıp gittiler
Hepsi de armağandı acemelinden
Vurulmuşum dağların kuytuluk bir boğazında
Vakitlerden bir sabah namazında yatarım kanlı upuzun
Kirvem hallarına aynı böyle yaz rivayet sanılır belki
Rivayet sanılır belki
Gül memeler değil bu
Dom dom kurşunu paramparça ağzındaki
Paramparça ağzındaki

33 Kugeln

Schlagt zu, verdammte Scheiße, schlagt zu
Ich sterbe nicht so leicht
In meinem Bauch brennt die Glut, ich habe ein Wort zu halten
Für den, der es versteht
Mein Vater gab seine Augen vor Urfa
Drei Brüder
Drei Stücke Berg, die das Leben nicht auskosten konnten, drei zarte Zypressen
Von den Burgen, von den Hügeln, von den Minaretten
Die Kinder der Verwandten und Stämme
Die sich gegen französische Kugeln wehren
Mein kleiner Onkel Nazif, der gerade erst einen Schnurrbart hat
Ein gutaussehender, leichtfüßiger Reiter
Schlagt zu, Bruder, hat er gesagt, schlagt zu, es ist der Tag der Ehre
Und er hat sein Pferd aufgerichtet
Ich bin verwundet in einer Schlucht der Berge
Es war einmal, ich liege blutend und lang bei einem Morgengebet
Ich bin verwundet, ich träume von der Dunkelheit der Nächte
Ich hoffe auf etwas Gutes, das nicht kommt

Sie nehmen mir das Leben, ich kann es nicht in Bücher fassen
Schreib es so für meinen Verwandten
Es wird vielleicht als Legende angesehen
Das sind keine Rosenbrüste
Die Kugel zerfetzt den Mund
Sie haben den Todesbefehl ausgeführt
Der blaue Bergrauch und der schlafende, wache Morgenwind wurden mit Blut besudelt
Dann haben sie dort gleich das Gewehr geladen
Sie haben uns langsam durchkämmt und durchwühlt
Sie haben meinen Gürtel, meinen Gebetskranz, mein Tablett genommen und sind gegangen
Alles war ein Geschenk von den Ungeübten
Ich bin verwundet in einer Schlucht der Berge
Es war einmal, ich liege blutend und lang bei einem Morgengebet
Schreib es so für meinen Verwandten, es wird vielleicht als Legende angesehen
Es wird vielleicht als Legende angesehen
Das sind keine Rosenbrüste
Die Kugel zerfetzt den Mund
Zerfetzt den Mund.

Escrita por: