Bir Öğretmene Ağıt
Bu gün okul yok artık çocuklar
Ama yarın mutlaka açılır
Ellerimi hemen, kavuşturmayın ne olur
Bırakın bırakın bırakın biraz daha yatayım
Başıma değen taşlar çocuklar
Şakağımdan sızan kan
Ağlamayın, ağlamayın, ağlamayın çocuklar
O ellerde bir gün kırılır
Kapatın gözlerimi bağlayın çenemi
Ben toprağa hazırım
Yanında yer ayır Kubilay Teğmenim
Yoksul bir köyde öğretmenim
Biliyorum bütün kabahat bende öğretmen oluşumda
Ve saklamamamda aydınlık düşüncelerimi
Ama ben Cumhuriyette doğdum, Cumhuriyet çocuğuyum
Olamaz öğretmen oluşum suçum
Elegía a un Maestro
Hoy no hay escuela para los niños
Pero mañana seguramente abrirá
Por favor, no junten mis manos de inmediato
Déjenme, déjenme, déjenme dormir un poco más
Las piedras que caen sobre mi cabeza, niños
La sangre que brota de mi frente
No lloren, no lloren, no lloren niños
Esas manos se romperán un día
Cierren mis ojos, amarren mi barbilla
Estoy listo para la tierra
Reserva un lugar a mi lado, Teniente Kubilay
Soy un maestro en un pueblo pobre
Sé que toda la culpa recae en mí por ser maestro
Y por no ocultar mis pensamientos iluminados
Pero nací en la República, soy un niño de la República
No puede ser un crimen ser maestro