Lorazepam
Er losst Lähmung greifn, Atem stockn, owa hoid a unsre Liada bem
Losst in Wahntraum pochen, und uns emsig noch Bestürzung strem
Losst Sehnsucht mehr ois Worte eina, uns owa doch in tiafster Ohnmocht
Unachtsom in Moment valochn, und unsa Wödtflucht stets vaneina
Wei in de letzten Wochen bin I dasoffn
Am Bodn vo a poa dutzend Flåschn
I hob mi wieda moi aufg'em g'hobt
Owa jo, wenn ma foin, foin ma meist tiaf
Da Tod er streift uns ned bis zua dea Stund
In dea ma endlich z‘liam lernan
Owa vafoigt uns bis zu unsra letzten Stund
Und losst uns donn mit ia sterm
I nimm zwa zerscht de Pillen
Owa stiab an am Loch in meim Herz
De Oat vo Tod de passt zu mir
Und iangwia howi a imma drum g'wusst
I hob endlich gonz hoamg'funden
Noch sovü Sturm und sovü Drong
Noch sovü Skepsis und Zweifel
Und eich fremd onmutenden Wegen
Owa I denk a an so manches z'ruck
An a reiches und a schenes Lebn
Vo dem I sovü a eich verdonk
Und des eich no niemois g'lohnt woan is
Owa wonns jetzt bei mir wats
Und iangwia satz as jo a
Wuadads mi lochn seng im Angesicht des Todes
Wei I hob erm scho d'längste Zeit üwawunden
Owa jene Stund wird koane Schreckn hom
Wei I werd ned mehr foin, I werd steign
Heid Nåcht stiab I endlich mein letzten Tod
Und mei letztes Wort wird dei Nåm sei
Unsa Gelöbnis nur existent in da Ewigkeit Augn
Ned da Tod scheidt uns, nua unsa Mångel an Liebe
Owa jene Stund wird trotzdem koane Schreckn hom
Wei wos nutzt uns de Liebe, nur no in Gedånken?
Nonaned nimm I zwa zerscht de Pillen
Owa stiab an am Loch in meim Herz
I woas I hob mas Wödnende g'wünscht
Grundsätzlich scho, owa hoid fix ned aso
I erfrier an dir, I erfrier an dir
Und mir
Owa jene Stund wird koane Schreckn hom
Wei I werd ned mehr foin, I werd steign
Heid Nåcht stiab I jetz endlich mein letzten Tod
Und mei letztes Wort wird dei Nåm sei
Wei wie jede Blütn wökt und jede Jugend
Bliat jede Weisheit und a jede neie Tugend
So muas a es Herz bei jedem Lebensrufe
Da Entfremdung weichen, und jeda neien Lebnsstufe
Ned da Todt scheidt uns, nua unsa Mångel an Liebe
Sog jetz oafoch nix mehr
Wei mia is eh a so scho vüz z'koit
Sog jetz oafoch nix mehr
Des Joa werd ma olles nemma, bevua da erste Schnee foit
Lorazepam
Él permite que la parálisis se apodere, la respiración se detenga, pero aún así nuestra canción persiste
Permite que el delirio palpite, y nos inunda con constante consternación
Deja que el anhelo hable más que las palabras, pero nos sumerge en la más profunda impotencia
Descuidadamente caemos en el momento, y nuestra huida del mundo siempre se desvanece
Como en las últimas semanas, estoy borracho
En el suelo de unas cuantas botellas
Me he levantado una vez más
Pero sí, cuando caemos, caemos profundamente
La muerte no nos toca hasta esa hora
En la que finalmente aprendemos a escuchar
Pero nos persigue hasta nuestra última hora
Y luego nos deja con ellos
Primero tomo las pastillas
Pero clavo un agujero en mi corazón
El juramento de muerte me queda bien
Y de alguna manera siempre lo supe
Finalmente encontré mi hogar
A pesar de tantas tormentas y tanta presión
A pesar de tanta escepticismo y dudas
Y de caminos extraños y desconocidos
Pero también pienso en muchas cosas del pasado
En una vida rica y hermosa
De la que tanto les privé a ustedes
Y que nunca valió la pena
Pero ahora que estoy aquí
Y de alguna manera digo que sí
Me hace reír ver la muerte a los ojos
Porque ya lo he superado desde hace mucho tiempo
Pero esa hora no tendrá miedo
Porque ya no caeré, me elevaré
Esta noche finalmente clavo mi última muerte
Y mi última palabra será tu nombre
Nuestro compromiso solo existe en la eternidad
No es la muerte la que nos separa, solo nuestra falta de amor
Pero esa hora no tendrá miedo
Porque ¿de qué sirve el amor, solo en pensamientos?
Ahora tomo las pastillas primero
Pero clavo un agujero en mi corazón
Sé que deseé el fin del mundo
En principio sí, pero simplemente no es así
Me congelo por ti, me congelo por ti
Y para mí
Pero esa hora no tendrá miedo
Porque ya no caeré, me elevaré
Esta noche clavo finalmente mi última muerte
Y mi última palabra será tu nombre
Como cada flor se marchita y cada juventud
Cada sabiduría y cada nueva virtud se desvanecen
Así también debe el corazón, con cada llamado de la vida
Dejar atrás la alienación, y cada nuevo escalón de la vida
No es la muerte la que nos separa, solo nuestra falta de amor
Ahora simplemente no digas nada más
Porque ya es demasiado frío para nosotros
Ahora simplemente no digas nada más
Este año ya no tendremos nada, antes de que caiga la primera nieve