395px

Klein Koffie

Karimouche

P'tit Kawa

Encore un matin comme tant d'autres
La journée est déjà bien entamée
J'essaie de m' faire à l'idée
Encore un matin comme tant d'autres
La journée est déjà bien entamée
J'essaie de m' faire à l'idée
Qu'il faut qu' j' me lève

J' traîne d' la savate pour atteindre la cafetière
La tête dans l' fion, je cherche la révélation
Je jette un œil dans la rue
Les gens ne se regardent même plus
Rien n'a changé depuis hier
Le même junkie vissé devant l' tabac qui mendie
La même boiteuse avec sa gnôle à la béquille
Les mêmes bagnoles pressées et qui se pressent
Et qui se scratchent en bas d' mes escaliers

Et moi, pendant c' temps-là
Je bois mon p'tit kawa
En regardant tout ça
Et j' me chuchote tout bas
"Pourquoi c'est comme ci?
Pourquoi c'est comme ça?
Et tralalalala, blablablabla"

Un peu plus tard, le téléphone sonne
C'est bécassine, ma cousine
Qui vient d'être virée d' son usine
Elle m' déballe ses tracas
J' lui demande si ça va
Elle m' dit "tu m'écoutes pas!
Tu t' fous d' ma gueule ou quoi?
J'ai la tête en vrac
Les impôts me traquent
J'ai même pas d' quoi m' payer un sac
Et mon mec me plaque!
C'est quoi, cette vie, une blague ou une arnaque?"
Ça fait du bien d' vider son sac à la famille!

J' raccroche le combiné, j' prends les clefs
Pour aller voir l' courrier
Tiens! Tiens, tiens, tiens...
Un petit mot doux des assedic
Pour m'informer qu' j'ai plus d' fric
La journée commence très chic!
Des p'tites bourgeoises qui pètent plus haut qu' leur cul
Et qui sont abonnées à l'onu
Qui parlent de la famine
En repoudrant leurs petites mines
"Nous sommes envahis par des vermines!"
Je suis virulente contre les virus rapides
L'économie de ces raspis (1) vides
Ces ours qui spéculent à la bourse
Atteints de fièvre acheteuse
Couchés sur leur pécule
Mais ces animaux-là ne traînent pas dans ma rue
Protégés dans leur zoo
Par une armée de blaireaux
Et moi, je pense à ça
Toujours derrière mes carreaux

Klein Koffie

Weer een ochtend zoals zoveel anderen
De dag is al goed begonnen
Ik probeer me erbij neer te leggen
Weer een ochtend zoals zoveel anderen
De dag is al goed begonnen
Ik probeer me erbij neer te leggen
Dat ik echt moet opstaan

Ik sleep me in mijn slippers naar de koffiepot
Met mijn hoofd in de wolken, zoek ik naar de openbaring
Ik kijk even de straat op
De mensen kijken elkaar niet eens meer aan
Er is niets veranderd sinds gisteren
Dezelfde junk die voor de tabak zit te bedelen
Dezelfde mank met haar drank aan de kruk
Dezelfde auto’s die zich haasten en zich opjagen
En die zich verknallen onder mijn trap

En ik, ondertussen
Drink mijn kleine koffie
Terwijl ik dat allemaal bekijk
En ik fluister zachtjes
"Waarom is het zo?
Waarom is het zo?
En tralalalala, blablablabla"

Even later gaat de telefoon
Het is bécassine, mijn nicht
Die net is ontslagen uit haar fabriek
Ze stort haar zorgen uit
Ik vraag of het goed gaat
Ze zegt "je luistert niet!
Neem je me in de maling of wat?
Ik heb mijn hoofd vol
De belastingen achtervolgen me
Ik heb niet eens geld voor een tas
En mijn vriend laat me in de steek!
Wat is dit voor leven, een grap of een oplichterij?"
Het is fijn om je hart te luchten bij de familie!

Ik hang op, pak de sleutels
Om de post te gaan bekijken
Hé! Hé, hé, hé...
Een lief briefje van de uitkeringsdienst
Om me te vertellen dat ik geen geld meer heb
De dag begint heel chic!
Een paar bourgeois die zich beter voelen dan anderen
En die zijn geabonneerd op de VN
Die praten over de honger
Terwijl ze hun gezicht poederen
"We worden overspoeld door ongedierte!"
Ik ben fel tegen de snelle virussen
De economie van deze lege schappen
Die beren die speculeren op de beurs
Aangetast door koopwoede
Liggend op hun spaarpot
Maar die dieren hangen niet in mijn straat
Beschermd in hun zoo
Door een leger van dassen
En ik denk daarover na
Altijd achter mijn ramen.

Escrita por: