De maniak
Hij staat alleen in deze maatschappij
Hij zwerft en hoort eigenlijk nergens bij
Hij bemoeit zich niet met politiek
Want dat geouwehoer maakt hem meestal ziek
Al jaren trekt hij door het land, als troubadour, als muzikant
Hij is de man die het publiek vermaakt
Hij wordt bejubeld en afgekraakt
Hij werkt als een fanaticus
Doordrenkt van zweet speelt hij alles plat
Leeg van binnen, uitgeblust
Gaat hij weer verder naar een andere stad
Het gevecht voor erkenning en geluk
Heeft lang geduurd en is zomaar stuk
Z'n emoties gooit hij in de strijd
Om te bereiken wat hij wil: de eeuwigheid
refrain:
Hij is een maniak, als hij op de buhne staat
Een meester in het vak, als het om show en bezieling gaat
Hij is getekend door het leven
De jaren staan gegrift in z'n gezicht
Ze wilden hem maken en breken
Maar door de jaren heen is hij nooit gezwicht
Niet voor de kracht van het grote geld
Zelfs kritiek heeft hem nooit geveld
Hij weet waar hij voor staat
Hij is een man die puur door het leven gaat
refrain
Het licht gaat uit, het wordt stil in de zaal
De spanning stijgt, ze willen hem helemaal
Hij is hun idool, hij is populair
Is het symbool, een echte ster
Hij werkt met alles wat hij heeft
Zolang hij speelt, zolang hij leeft
Dan komt hij op met veel kabaal
Het publiek schreeuwt, hij krijgt een warm onthaal
Als nooit tevoren gaat hij tekeer
Hij wordt opgezweept, iedereen wil meer
refrain
refrain
El maniático
Él está solo en esta sociedad
Vaga y realmente no pertenece a ningún lado
No se mete en política
Porque esa palabrería generalmente lo enferma
Por años ha recorrido el país, como trovador, como músico
Es el hombre que entretiene al público
Es aclamado y criticado
Trabaja como un fanático
Empapado en sudor, lo da todo en el escenario
Vacío por dentro, agotado
Continúa hacia otra ciudad
La lucha por reconocimiento y felicidad
Ha sido larga y se ha desmoronado
Sus emociones las pone en juego
Para lograr lo que quiere: la eternidad
Estribillo:
Es un maniático, cuando está en el escenario
Un maestro en su oficio, cuando se trata de espectáculo y pasión
Está marcado por la vida
Los años están grabados en su rostro
Querían hacerlo y deshacerlo
Pero a lo largo de los años nunca se ha rendido
No ante el poder del dinero
Ni siquiera la crítica lo ha derribado
Sabe en qué cree
Es un hombre que vive puramente
Estribillo
Las luces se apagan, se hace silencio en la sala
La tensión aumenta, lo quieren por completo
Es su ídolo, es popular
Es el símbolo, una verdadera estrella
Trabaja con todo lo que tiene
Mientras toque, mientras viva
Luego aparece con mucho ruido
El público grita, recibe una cálida bienvenida
Como nunca antes, se desata
Es animado, todos quieren más
Estribillo
Estribillo