Hart van mijn gevoel
De contouren in het land
Vervagen in de mist
Het schemer wordt verdrongen
De nacht wordt uitgewist
In een doolhof van emoties
Is de tijd voorbijgegaan
Dan loop ik naar de kamer
Waar jouw spullen niet meer staan
Ik pak de eerste krant
Ik blader er doorheen
En als ik koffie wil gaan zetten
Zet ik teveel voor mij alleen
Ik moet wennen aan de leegte
Die jij hier achterliet
Ik had zoveel idealen
Maar zonder jou heb ik ze niet
refrain:
't Is net of ik mezelf verloren ben
't Is net of ik de diepste dalen ken
In het hart van mijn gevoel
Zal ik je nooit vergeten
In het hart van mijn gevoel mis ik je lach
Had ik kunnen weten
Dat het leven zonder jou me breken zou
Vanaf de eerste dag
M'n werk is blijven liggen
Maar ik voel me uitgeteld
Het lichaam lamgeslagen
Als door de griep geveld
In de alledaagse dingen
Schuilt een groot verdriet
Ik moet opnieuw beginnen
Maar zover ben ik nog niet
refrain
Zou ik met mijn wilskracht
Naar de hemel kunnen stijgen
De rotsen laten splijten
Om jou terug te krijgen
refrain
Corazón de mi sentir
Las siluetas en la tierra
Se desdibujan en la niebla
El crepúsculo es desplazado
La noche es borrada
En un laberinto de emociones
El tiempo ha pasado
Entonces camino hacia la habitación
Donde tus cosas ya no están
Cojo el primer periódico
Lo hojeo
Y cuando voy a preparar café
Pongo demasiado para mí solo
Debo acostumbrarme al vacío
Que dejaste aquí
Tenía tantos ideales
Pero sin ti no los tengo
Estribillo:
Es como si me hubiera perdido a mí mismo
Es como si conociera los valles más profundos
En el corazón de mi sentir
Nunca te olvidaré
En el corazón de mi sentir extraño tu risa
¿Podría haber sabido
Que la vida sin ti me rompería
Desde el primer día?
Mi trabajo ha quedado pendiente
Pero me siento agotado
El cuerpo abatido
Como si me hubiera golpeado la gripe
En las cosas cotidianas
Se esconde una gran tristeza
Debo empezar de nuevo
Pero aún no estoy listo
Estribillo
¿Podría con mi fuerza de voluntad
Elevarme al cielo
Hacer que las rocas se partan
Para recuperarte?
Estribillo