Lieke Van de Vent Die Veel Te Laat Thuiskwam 's Nachts
iedereen lee al te ronken, 't is drij uren in de nacht
ik hem veel teveel gedronken, en een vrouw die oep mij wacht
ik parkeer lak as gewoonlijk ni te dicht bij onzen blok
nieverans brandt er nog een lichtje, alle kiekes zen oep stok
langs de achterdeur nor binnen, totnogtoe gaat het nog vlot
dan den trap oep oep m'n sokken, tiens de deur zit ni oep slot
één scharnier die piept een bitje, zacht m'n schoenen neergezet
en dan in de pikkendonkere zoek ik tastend nor ons bed
't is toch raar dat als ge zat zij, en ge steekt gin lichten aan
dat dan alles d'r anders uitzie en ge nergens iet weet staan
heel geruisloos uiit mijn kleren, ik hou mijnen asem in
lieve god geft da ze slaapt, mijn levensgezellin
ja, ik hoor een zacht gesnurlk, misschien heb ik wel geluk
mor nu wordt het pas gevaarlijk, na komt de moeilijksten truk
ik trek efkes aan de dekens en de lakes wat oepzij
zij slaapt helemaal aan de zijkant en gelukkig ver van mij
'k denk dat het vannacht gelukt is, deze keer is gin gejank
over da'k telaat terugzen en veel teveel stink nor den drank
mor de vollegende morgen en ik sliep lak een marmot
en ik trek m'nb ogen open en 'k verschiet m'n eigen rot
heel de kamer is veranderd, neffe mij d'r slaapt ne vent
'k zen wel in dezellefsten blok mor... oep een vremd appartement
die vent dien heb ik laten slapen, ik met mijn kleren in mijn hand
'k zen gekropen door de gangen helemaal nor den andere kant
in ons kamer aangekomen tref ik me wijf oep heure pot
bliksems flitsen uit heur ogen: waar zedde gij blijven plakken zot!
'k dief de waarheid ni bekennen, wij zoude gij na doen als mens
ik weet eerlijk duurt het langste, maar aan alles is een grens
en die vent van uit dees lieke komt hier af en toe voorbij
en dan is't toch wel oepvallend dat die zo vriendelijk lacht nor mij
Lieke Van de Vent Que Llegó Muy Tarde a Casa por la Noche
todos están demasiado borrachos, son las tres de la mañana
he bebido demasiado y una mujer me espera
estaciono como de costumbre no muy cerca de nuestro bloque
ninguna luz encendida en ninguna parte, todos están alerta
por la puerta trasera hacia adentro, hasta ahora todo va bien
luego las escaleras en mis calcetines, oh la puerta no está cerrada con llave
una bisagra que chirría un poco, coloco suavemente mis zapatos
y luego en la oscuridad busco a tientas nuestra cama
es extraño que cuando estás ebrio y no enciendes luces
todo parece diferente y no encuentras nada
silenciosamente me quito la ropa, contengo la respiración
querido dios, que esté dormida, mi compañera de vida
sí, escucho un ligero ronquido, tal vez tenga suerte
pero ahora viene lo peligroso, viene el truco más difícil
jalo un poco las sábanas y las mantas hacia un lado
ella duerme completamente en el borde y afortunadamente lejos de mí
creo que esta noche lo logré, esta vez no hay llanto
sobre llegar tarde y apestar a alcohol
pero a la mañana siguiente, dormí como un tronco
abro los ojos y me asusto
toda la habitación ha cambiado, hay un hombre durmiendo a mi lado
estoy en el mismo bloque pero... en un departamento extraño
dejo al hombre dormir, con mi ropa en la mano
me arrastro por los pasillos hacia el otro lado
al llegar a nuestra habitación, encuentro a mi mujer en el inodoro
los relámpagos salen de sus ojos: ¡dónde te has quedado, idiota!
no confieso la verdad, ¿qué harías tú en mi lugar?
Sé que la honestidad es lo mejor, pero todo tiene un límite
y ese hombre de esta canción pasa por aquí de vez en cuando
y es bastante llamativo cómo sonríe amablemente hacia mí