Ceud Failt' Air Gach Gleann
Ceud fàilt' air gach gleann
'S air na beanntannan mòr
'S iad a chuimhnich dhomh 'n t-àm
Ghabh mi sannt air bhith beò
Nuair a bha mi ri fonn
Còmh' ri clann 's iad ri spòrs
Mu bhruaichean nan allt
'S iad nan deann bho gach lòn
'S iomadh creag agus càrn
'S iomadh gàrradh is bruaich
Aig 'n do shìn mi ri sgàth
A huile là bhithinn fuar
'S ged bu lìonmhor mo chàirdean
Bha pàirt dhiubh gun truas
'S an tè shaothraich rim thàladh
A' cnàmh anns an uaigh
B' òg a chreach am bàs mi
Aig aois a dhà no trì
Cha b' urrainn dhomh bhith dàna
'N lùib mo chàirdean airson sìth
Nuair thugadh bhuam mo mhàthair
An uair sin dh'fhàgadh mi
Mar neach air thuar bhith bàthte
Nach b' urrainn snàmh gu tìr
Ghabhainn comhairle gach aon
'S dh'fhàg siud faoin mi nam dhòigh
'S mi falbh mar a dh'fhaodainn
Tro shaoghal nam beò
Chuir mi ùidh anns gach sìon
A bhiodh a' riarachadh m' fheòil
'S cha robh càs a bh' ann riamh
Nach robh triall air mo thòir
'S cluinnidh mise daonnan
Aig daoine nach eil òg
Gur lèir dhaibh mar tha 'n saoghal
A' caochladh cho mòr
'S gur e fìor dhuine dall
Bhiodh a' samhlachadh stòir
Ri beatha chlann nan daoine
Nach fhaod fuireach beò
Ach seo cuimhneachan dom chàirdean
An là bheir mi suas
'S don mhuinntir nì mi fhàgail
Anns an fhàsaich air chuairt
Bidh bàrdachd Chlann Dòmhnaill
Na ceòl aig an t-sluagh
Là nach cluinn sibh mo chòmhradh
Is mo chòmhnaidh san uaigh
Bienvenida a cada valle
Bienvenida a cada valle
Y a las grandes montañas
Que me recordaron el tiempo
Que pasé sintiéndome vivo
Cuando estaba cantando
Junto a los niños divirtiéndose
Sobre las laderas de los arroyos
Haciendo ruido en cada comida
Muchas rocas y montículos
Muchos jardines y orillas
Donde me refugié
Todos los días estaría frío
Y aunque mis amigos fueran numerosos
Algunos de ellos sin piedad
Y la que me consolaba
Descansando en la tumba
Era joven cuando enfrenté la muerte
A la edad de dos o tres
No podía ser valiente
Con mis amigos por paz
Cuando mi madre me llevaría
En ese momento me dejaría
Como alguien a punto de ahogarse
Que no podía nadar a la orilla
Tomaría consejo de todos
Y dejaría eso atrás de mí
Mientras me iba como podía
A través de la vida
Me interesaba en cada cosa
Que controlaba mi sangre
Y nunca hubo un caso
Que no intentara seguir mi camino
Siempre escucharé
A las personas que no son jóvenes
Que les queda claro cómo es el mundo
Cambiar tanto
Y que un verdadero ciego
Que imagina riquezas
Para la vida de las personas
Que no pueden permanecer vivas
Pero aquí están los recuerdos de mis amigos
El día que me levante
Y a mi gente dejaré
En la soledad de un viaje
La poesía de los MacDonald
La música de la gente
Día en que no escucharán mi conversación
Y mi compañía en la tumba