Virheetön
Savuiseen nurkkaan, sen viimeiseen pöytään
jäät suru kasvoillasi
mua tervehdit hiljaa ja käännät pois pään
et päästä sun maailmaasi
onko se liikaa, kun mä tiedän
sä oot särkyvää
tuoko se liikaa häpeää?
refrain:
Sä et oo ihmeellinen
sä oot vain pelkkä ihminen
kukapa meistä oisi, kukapa oisi
aina virheetön?
Mä muistan sen yön, kun rapussa kaikui
te huusitte ja niin lähti hän
yhdessä yössä sä toiseksi muutuit
hiljaisuuteen kätket nyt ikävän
onko se liikaa, kun mä tiedän
sun salaisuuden
onko se liikaa yksinäinen?
refrain
Kukapa meistä oisi aina virheetön..
Sä et oo ihmeellinen
sä oot vain pelkkä ihminen
kukapa meistä oisi, kukapa oisi
aina virheetön?
Sä et oo ihmeellinen
sä oot vain pelkkä ihminen
kukapa meistä oisi, kukapa oisi
aina virheetön?
Impecable
En el rincón lleno de humo, en la última mesa
quedas con la tristeza en tu rostro
me saludas en silencio y apartas la cabeza
no me dejas entrar en tu mundo
¿Es demasiado, cuando sé
que eres frágil?
¿Eso trae demasiada vergüenza?
Estribillo:
No eres maravilloso
solo eres humano
¿Quién de nosotros sería, quién sería
siempre impecable?
Recuerdo esa noche, cuando resonaba en la escalera
tú gritabas y así se fue él
en una noche te transformaste en otra persona
ahora escondes la añoranza en el silencio
¿Es demasiado, cuando sé
tu secreto?
¿Es demasiado solitario?
Estribillo
¿Quién de nosotros sería siempre impecable?
No eres maravilloso
solo eres humano
¿Quién de nosotros sería, quién sería
siempre impecable?
No eres maravilloso
solo eres humano
¿Quién de nosotros sería, quién sería
siempre impecable?