Amsterdam Huilt
Als vader weer bladert in zijn fotoboek,
Dan sta je versteld als hij weer vertelt
Van de weesperstraat en de jodenhoek
Als hij dan verhaalt hoe het leven begon,
Bij het ontwaken, handel en zaken,
Humor en gein, dat was de levensbron
En had je een dag eens geen mazzel gehad,
Dan 's avonds naar de tip top waar je 't sores vergat
Soms riep d'r nog een in het late uur:
'k heb mooie olijven en uitjes in het zuur
Refr.:
Amsterdam huilt waar het eens heeft gelachen,
Amsterdam huilt, nog voelt het de pijn
Amsterdam huilt waar het eens heeft gelachen,
Amsterdam huilt want weg is de gein
Als vader verhaalt hoe de sabbath begon,
Dan sta je versteld als hij weer vertelt
Hoe de voorzanger 'ad-des-jem eilje nowa' zong
Bij het channeke feest gingen de kaarsjes weer aan,
Dan werd er gewenst, door god je gebenscht
Dat het hen allen weer goed maar zal gaan
Voor er werd geplunderd en uitgeroeid
Hebben daar jiddische je-ledjes gestoeid
Men noemde hen ras, oh god oh god,
Waarom mocht het er niet zo zijn zoals het er was?
Refr.
Op vrijdagavond koegel en peren,
Wie dat niet nascht, kan het ook niet waarderen
Het boek gaat dicht en met een traan in zijn ogen
Fluistert hij: mazzel en brooche voor de hele misjpoge
Mazzel en brooche voor de hele misjpoge
Mazzel en brooche voor de hele misjpoge
Amsterdam Pleure
Quand papa feuillette son album photo,
Tu restes bouche bée quand il raconte à nouveau
La rue Weesper et le quartier juif.
Quand il narre comment la vie a commencé,
Au réveil, commerce et affaires,
Humour et blagues, c'était la source de la vie.
Et si un jour tu n'avais pas de chance,
Le soir, au Tip Top, tu oubliais tes soucis.
Parfois, on entendait encore dans l'heure tardive :
'J'ai de belles olives et des oignons au vinaigre.'
Refr. :
Amsterdam pleure là où elle a ri autrefois,
Amsterdam pleure, elle ressent encore la douleur.
Amsterdam pleure là où elle a ri autrefois,
Amsterdam pleure car la joie est partie.
Quand papa raconte comment le sabbat a commencé,
Tu restes bouche bée quand il raconte à nouveau
Comment le chantre chantait 'ad-des-jem eilje nowa'.
Pour la fête du Channukah, les bougies se rallumaient,
On faisait des vœux, que Dieu te bénisse,
Que tout aille bien pour eux tous.
Avant qu'il y ait eu pillage et extermination,
Là-bas, les enfants yiddish jouaient.
On les appelait race, oh mon Dieu, oh mon Dieu,
Pourquoi ne pouvait-on pas rester comme c'était ?
Refr.
Le vendredi soir, kugel et poires,
Celui qui ne goûte pas, ne peut pas apprécier.
Le livre se ferme et avec une larme dans les yeux,
Il murmure : mazzel et broche pour toute la misjpoge.
Mazzel et broche pour toute la misjpoge.
Mazzel et broche pour toute la misjpoge.