Haiiro To Ao
袖たけがおぼつかないの夏の終わり
Sode take ga obotsukanai no natsu no owari
明け方の電車に揺られて思い出した
Akegata no densha ni yurarete omoidashita
懐かしいあの風景
Natsukashii ano fūkei
たくさんの遠回りを繰り返して
Takusan no toomawari wo kurikaeshite
同じような街並みがただ通り過ぎた
Onaji yōna machinami ga tada toorisugita
窓に僕が映ってる
Mado ni boku ga utsutteru
君は今もあの頃みたいにいるのだろうか
Kimi wa ima mo ano koro mitai ni iru no darō ka
ひしゃげて曲がったあの自転車で走り回った
Hishagete magatta ano jitensha de hashirimawatta
ばかばかしい繋がり膝に滲んだ血
Bakabakashī tsunagari hiza ni nijinda chi
今はなんだかひどく虚しい
Ima wa nandaka hidoku munashī
どれだけ背丈が変わろうとも
Doredake setake ga kawarou tomo
変わらない何かがありますように
Kawaranai nanika ga arimasu yō ni
くだらない面影に励まされ
Kudaranai omokage ni hagemasare
今も歌う 今も歌う 今も歌う
Ima mo utau ima mo utau ima mo utau
せわしなく街を走るタクシーに
Sewashinaku machi wo hashiru takushī ni
ぼんやりと背を折れたままくしゃみをした
Bonyari to se wo oreta mama kushami wo shita
窓の外を眺める
Mado no soto wo nagameru
心から震えたあの瞬間に
Kokoro kara furueta ano shunkan ni
もう一度出会えたらいいと強く思う
Mō ichido deaetara ii to tsuyoku omou
忘れることはないんだ
Wasureru koto wa nainda
君は今もあの頃みたいにいるのだろうか
Kimi wa ima mo ano koro mitai ni iru no darō ka
靴を片方落として探し回った
Kutsu wo katahō otoshite sagashimawatta
何があろうと僕らはきっと上手く行くと
Nani ga arou to bokura wa kitto umaku iku to
無邪気に笑えた日々を覚えている
Mujaki ni waraeta hibi wo oboete iru
どれだけぶざまにきずつこうとも
Doredake buzama ni kizutsukō tomo
終わらない毎日に花束を
Owaranai mainichi ni hanataba wo
くだらない面影を追いかけて
Kudaranai omokage wo oikakete
今も歌う 今も歌う 今も歌う
Ima mo utau ima mo utau ima mo utau
朝日が昇る前の欠けた月を
Asahi ga noboru mae no kaketa tsuki wo
君もどこかで見ているかな
Kimi mo dokoka de mite iru ka na
なぜかわけもないのに胸が痛くて
Naze ka wake mo nai noni mune ga itakute
にじむ顔霞む色
Nijimu kao kasumu iro
今さら悲しいと叫びには
Ima sara kanashii to sakebi ni wa
あまりにすべてが遅すぎたかな
Amari ni subete ga ososugita ka na
もう一度始めから歩けるなら
Mō ichido hajime kara arukeru nara
すれ違うように君に会いたい
Surechigau yō ni kimi ni aitai
どれだけ背丈が変わろうとも
Doredake setake ga kawarou tomo
変わらない何かがありますように
Kawaranai nanika ga arimasu yō ni
くだらない面影に励まされ
Kudaranai omokage ni hagemasare
今も歌う 今も歌う 今も歌う
Ima mo utau ima mo utau ima mo utau
朝日が昇る前の欠けた月を
Asahi ga noboru mae no kaketa tsuki wo
君もどこかで見ているかな
Kimi mo dokoka de mite iru ka na
何もないと笑える朝日が来て
Nani mo nai to waraeru asahi ga kite
始まりは青い色
Hajimari wa aoi iro
Grijs en Blauw
De mouwen zijn te lang aan het einde van de zomer
In de vroege ochtend schommel ik in de trein en herinner me
Dat vertrouwde landschap
Na veel omwegen
Vergeet ik de straten die gewoon voorbijgaan
Ik zie mezelf in het raam
Ben jij nog steeds zoals toen?
Met die kromme fiets reed ik rond
Die belachelijke connecties, bloed op mijn knieën
Nu voelt het allemaal zo leeg
Hoeveel ik ook groei
Ik hoop dat er iets onveranderd blijft
Gemoedelijke herinneringen geven me kracht
Ik zing nog steeds, ik zing nog steeds, ik zing nog steeds
In de taxi die snel door de stad rijdt
Hoest ik terwijl ik met gebogen rug naar buiten kijk
Ik kijk naar buiten
In dat moment dat mijn hart trilde
Hoop ik dat ik je nog eens kan ontmoeten
Ik zal het nooit vergeten
Ben jij nog steeds zoals toen?
Ik zocht rond voor een verloren schoen
Wat er ook gebeurt, we zullen het maken
Ik herinner me de dagen dat we onschuldig lachten
Hoeveel ik ook gewond raak
Breng ik een boeket naar de eindeloze dagen
Ik achtervolg die belachelijke herinneringen
Ik zing nog steeds, ik zing nog steeds, ik zing nog steeds
De afgebroken maan voor de zonsopgang
Zou jij die ook ergens zien?
Waarom doet mijn hart pijn zonder reden?
Vervagende gezichten, vervagende kleuren
Is het te laat om te schreeuwen dat ik verdrietig ben?
Misschien is alles al te laat
Als ik opnieuw vanaf het begin kan lopen
Wil ik je tegenkomen zoals we elkaar kruisen
Hoeveel ik ook groei
Ik hoop dat er iets onveranderd blijft
Gemoedelijke herinneringen geven me kracht
Ik zing nog steeds, ik zing nog steeds, ik zing nog steeds
De afgebroken maan voor de zonsopgang
Zou jij die ook ergens zien?
De zonsopgang die ons laat lachen zonder iets
De start is blauw.