Cinquième Soleil
Mon espèce s'égare, l'esprit qui surchauffe
Les gens se détestent, la guerre des égos
21ème siècle, cynisme et mépris
Non respect de la terre, folie plein les tripes
Frontières, barricades, émeutes et matraques
Cris et bains de sang, bombes qui éclatent
Politiques de la peur, science immorale
Insurrection d'un peuple, marché des armes
Nouvel Ordre Mondial, fusion de terreur
L'homme l'animal le plus prédateur
Le système pue la mort, assassin de la vie
A tué la mémoire pour mieux tuer l'avenir
Des disquettes plein la tête, les sens nous trompent
Le 3ème oeil ouvert car le cerveau nous ment
L'être humain s'est perdu, a oublié sa Force
A oublié la lune, le soleil et l'atome
Inversion des pôles, vers la haine se dirige
A perdu la raison pour une excuse qui divise
L'égoïsme en devise, époque misérable
Haine collective contre rage viscérale
Une lueur dans le coeur, une larme dans l'oeil
Une prière dans la tête, une vielle douleur
Une vive rancoeur, là où meurt le pardon
Où même la foi prend peur, allez viens nous partons
Des lois faites pour le peuple et les rois tyrannisent
Confrérie et « bizness » en haut de la pyramide
Ca sponsorise le sang, entre chars et uzis
Innocent, dans un ciel aux couleurs des usines
Un silence de deuil, une balle perdue
Toute une famille en pleurs, un enfant abattu
Des milices de l'état, des paramilitaires
Des folies cérébrales, des peuples entiers à terre
Bidonvilles de misère à l'entrée des palaces
Liberté volée, synonyme de paperasse
Humanité troquée contre une vie illusoire
Entre stress du matin et angoisses du soir
Des névroses plein la tête, les nerfs rompus
Caractérisent l'homme moderne bien souvent corrompu
Et quand la ville s'endort, arrive tant de fois
Une mort silencieuse, un SDF dans le froid
Prison de ciment, derrière les oeillères
Le combat est si long pour un peu de Lumière
Les familles se déchirent et les pères se font rares
Les enfants ne rient plus, se battissent des remparts
Les mères prennent sur elles, un jeune sur trois en taule
Toute cette merde est réelle donc on se battra encore
C'est la malatripa qui nous bouffe les tripes
Une bouteille de vodka, quelques grammes de weed
Certains ne reviennent pas, le serrage est violent
Subutex injecté dans une flaque de sang
Des enfants qui se battent, un coup de couteau en trop
Ce n'est plus à la baraque, que les mômes rentrent tôt
Ils apprennent la ruse dans un verre de colère
Formatage de la rue, formatage scolaire
C'est chacun sa disquette, quand les mondes se rencontrent
C'est le choc des cultures, voire la haine de la honte
Les barrières sont là, dans nos têtes, bien au chaud
Les plus durs craquent vite, c'est la loi du roseau
Non rien n'est rose ici, la grisaille demeure
Dans les coeurs meurtris qui à petit feu meurent
Ne pleure pas ma soeur, car tu portes le monde
Noble est ton coeur, crois en toi et remonte
N'écoute pas les batards qui voudraient te voir triste
Même Terre Mère est malade mais Terre Mère résiste
L'Homme s'est construit son monde, apprenti créateur
Qui a tout déréglé, sanguinaire prédateur
Babylone est bien grande mais n'est rien dans le fond
Qu'une vulgaire mascarade, au parfum d'illusion
Maîtresse de nos esprits crédules et naïfs
Conditionnement massif, là où les nerfs sont à vif
Dans la marge c'est la rage, bastion des galériens
Ensemble nous sommes le monde et le système n'est rien
Prend conscience mon frère, reste près de ton coeur
Méfie toi du système assassin et menteur
Eloigne toi de la haine qui nous saute tous au bras
Humanité Humaine, seule l'Amour nous sauvera
Ecoute le silence quand ton âme est en paix
La Lumière s'y trouve, la Lumière est rentrée
Vérité en nous même, Fruit de la Création
N'oublie pas ton Histoire, n'oublie pas ta Mission
Dernière génération à pouvoir tout changer
La Vie est avec nous, n'ai pas peur du danger
Alors levons nos voix pour ne plus oublier
Bout de poussières d'étoile, qu'attends tu pour briller
Tous frères et soeurs, reformons la chaîne
Car nous ne sommes qu'un divisé dans la chair
Retrouvons la joie, l'entraide, qu'on s'élève
Une lueur suffit à faire fondre les ténèbres
S'essoufle ce temps, une odeur de souffre
La fin se ressent, la Bête envoûte la foule
Les symboles s'inversent, se confondent les obsèques
L'Etoile qui fait tourner la roue se rapproche de notre ciel
Terre à l'agonie, mal-être à l'honneur
Folie, calomnie, peu de coeur à la bonne heure
Ignorance du bonheur et de la magie de la vie
Choqué par l'horreur, formé à la survie
L'époque, le pire, une part des conséquences
Le bien, le mal, aujourd'hui choisi ton camp
L'être humain s'est perdu, trop centré sur l'avoir
Les étoiles se concertent pour nous ramener sur la voie
Quadrillage ficelé mais passe la Lumière
Aie confiance en la vie, en la force de tes rêves
Tous un Ange à l'épaule, présent si tu le cherches
Quand le coeur ne fait qu'un avec l'esprit et le geste
Le Grand Jour se prépare, ne vois-tu pas les signes
La mort n'existe pas c'est juste la fin des cycles
Cette fin se dessine, l'humain se décime
Espoir indigo, les Pléïades nous désignent
Lève ta tête et comprend, ressent la Force en ton être
Dépasse babylone, élucide le mystère
Rien ne se tire au sort, que le Ciel te bénisse
Enfant du Quinto Sol, comprend entre les lignes...
Vijfde Zon
Mijn soort raakt verdwaald, geest die oververhit
Mensen haten elkaar, de oorlog van ego's
21ste eeuw, cynisme en minachting
Geen respect voor de aarde, waanzin in de darmen
Grensposten, barricades, rellen en knuppels
Schreeuwen en bloedbaden, bommen die ontploffen
Politiek van angst, immorele wetenschap
Opstand van een volk, wapenhandel
Nieuwe Wereldorde, samensmelting van terreur
De mens het meest roofzuchtige dier
Het systeem stinkt naar de dood, moordenaar van het leven
Heeft het geheugen gedood om de toekomst beter te doden
Floppy's vol in het hoofd, de zintuigen bedriegen ons
Het derde oog open want de hersenen liegen
De mensheid is verloren, is zijn Kracht vergeten
Is de maan, de zon en het atoom vergeten
Omkering van de polen, op weg naar haat
Verlies van de rede voor een excuus dat verdeelt
Egoïsme als devies, miserabele tijd
Collectieve haat tegen visceraal geweld
Een glimp in het hart, een traan in het oog
Een gebed in het hoofd, een oude pijn
Een felle wrok, waar de vergeving sterft
Waar zelfs het geloof bang is, kom op, laten we gaan
Wetten gemaakt voor het volk en de koningen tiranniseren
Broederschap en 'business' bovenaan de piramide
Het sponsort het bloed, tussen tanks en uzi's
Onschuldig, onder een hemel van fabriekskleuren
Een stilte van rouw, een verloren kogel
Een heel gezin in tranen, een neergeschoten kind
Milities van de staat, paramilitairen
Cerebrale waanzin, hele volkeren op de grond
Sloppenwijken van ellende bij de ingang van de paleizen
Gestolen vrijheid, synoniem voor papierwerk
Menselijkheid verhandeld voor een illusoire leven
Tussen de stress van de ochtend en de angsten van de avond
Neurose in het hoofd, de zenuwen gebroken
Kenmerken de moderne mens, vaak corrupt
En wanneer de stad in slaap valt, komt het vaak voor
Een stille dood, een dakloze in de kou
Cementen gevangenis, achter de oogkleppen
De strijd is zo lang voor een beetje Licht
De gezinnen scheuren uit elkaar en de vaders worden zeldzaam
De kinderen lachen niet meer, bouwen muren op
De moeders nemen het op zich, één op de drie in de bak
Al deze ellende is echt, dus we zullen weer vechten
Het is de malatripa die ons darmen opvreet
Een fles vodka, een paar gram wiet
Sommigen komen niet terug, de druk is gewelddadig
Subutex geïnjecteerd in een plas bloed
Kinderen die vechten, een messteek te veel
Het is niet meer bij het huis, dat de kinderen vroeg naar binnen gaan
Ze leren de sluwheid in een glas woede
Formatteer de straat, formatteer de school
Iedereen zijn eigen floppy, wanneer werelden elkaar ontmoeten
Het is de botsing van culturen, of de haat van de schaamte
De barrières zijn daar, in onze hoofden, goed warm
De hardsten breken snel, dat is de wet van het riet
Nee, niets is hier roze, de grauwheid blijft
In de gekwetste harten die langzaam sterven
Huil niet, mijn zus, want je draagt de wereld
Nobel is je hart, geloof in jezelf en kom weer omhoog
Luister niet naar de klootzakken die je verdrietig willen zien
Zelfs Moeder Aarde is ziek, maar Moeder Aarde weerstaat
De mens heeft zijn wereld gebouwd, leerling schepper
Die alles ontregeld heeft, bloeddorstige roofdier
Babylon is groot, maar is in wezen niets
Dan een vulgaire schijnvertoning, met de geur van illusie
Meesteres van onze naïeve en gelovige geesten
Massale conditionering, waar de zenuwen op scherp staan
In de marge is de woede, bolwerk van de galeriën
Samen zijn we de wereld en het systeem is niets
Neem bewustzijn, mijn broer, blijf dicht bij je hart
Wees voorzichtig met het moordende en liegende systeem
Blijf weg van de haat die ons allemaal aanvalt
Menselijkheid Menselijk, alleen de Liefde zal ons redden
Luister naar de stilte wanneer je ziel in vrede is
Het Licht is daar, het Licht is binnengekomen
Waarheid in onszelf, Vrucht van de Schepping
Vergeet je Geschiedenis niet, vergeet je Missie niet
Laatste generatie die alles kan veranderen
Het Leven is met ons, wees niet bang voor gevaar
Dus laten we onze stemmen verheffen om niet te vergeten
Stukjes sterrenstof, wat wacht je om te stralen
Allemaal broers en zussen, laten we de keten herstellen
Want we zijn slechts één, verdeeld in vlees
Laten we de vreugde, de onderlinge hulp terugvinden, laten we ons verheffen
Een glimp is genoeg om de duisternis te doen smelten
Deze tijd verliest zijn adem, een geur van zwavel
Het einde is voelbaar, het Beest betovert de menigte
De symbolen keren om, de begrafenissen verwarren elkaar
De Ster die het wiel laat draaien komt dichter bij onze hemel
Aarde in agonies, malaise in de eer
Waanzin, laster, weinig hart op het goede uur
Onwetendheid van geluk en de magie van het leven
Geschokt door de horror, gevormd voor overleving
De tijd, het ergste, een deel van de gevolgen
Het goede, het kwade, kies vandaag je kant
De mensheid is verloren, te gefocust op het hebben
De sterren overleggen om ons weer op het pad te brengen
Gevlochten raster maar het Licht passeert
Heb vertrouwen in het leven, in de kracht van je dromen
Iedereen heeft een Engel op de schouder, aanwezig als je zoekt
Wanneer het hart één is met de geest en de daad
De Grote Dag bereidt zich voor, zie je de tekenen niet
De dood bestaat niet, het is gewoon het einde van de cycli
Dit einde tekent zich af, de mensheid wordt gedecimeerd
Indigo hoop, de Pleiaden wijzen ons aan
Hef je hoofd op en begrijp, voel de Kracht in je wezen
Overwin babylon, verhelder het mysterie
Niets wordt geloot, moge de Hemel je zegenen
Kind van de Vijfde Zon, begrijp tussen de regels...