Fille du vent
Libre comme le vent
J'ai mis les voiles
Oui, j'ai tué l'impossible
Il suffit de l'étoile
Vie de déboires j'ai fui
Au large je lâche ma rage
Et mes larmes j'essuie
Je suis et file
Quand les signes le décident
Je m'incline à la Vie
Même mes flips se résignent
Sur la route vers l'inconnu
J'écris mon récit
Terre promise, Mon exil
Loin de ce que le monde exhibe
Fille du vent, de l'énigme
Libre mais digne
Je me délivre, éternelle pèlerine
Digne ennemie de la routine
La tête pleine de rimes
A l'heure où leur monde s'engloutit
Sanglotant je suis partie
Là où le soleil a le sourire
En quête de ce dont juste l'âme a le souvenir
Liberté mon fou-rire
Elle dicte ma voix
Je combat l'inertie
Appelle-moi, appelle-moi
Fille du vent
Parce que je combat l'inertie
La routine je fuis
Appelle-moi, Appelle-moi
Fille du Vent
Parce que la Vie est mouvement
Leur système n'est qu'un sable mouvant
Appelle-moi
Fille du Vent
Parce que je suis née
Pour vivre entre les mailles de vos filets
Appelle-moi, Appelle-moi
Fille du vent
Parce que la routine endommage
Parce que la Vie est mouvement
Et que je veux lui rendre hommage
J'avance, entre les hauts et les bas
Je rebondis, quand le sol s'écroule sous mes pas
J'ai grandi sous l'étoile
En crise, croire en qui?
Monde glacial, froide banquise
Peut-être instable
Bah tant pis
En Vie tant que l'aventure m'appelle
C'est en marchant sur la terre
Que je guéris de ma peine
Élan de folie aux yeux de l'autre
Je tourne autour du soleil
Libre comme l'air et le sourire aux lèvres
De train en train, je suis partie par la fenêtre
Pour être libre j'ai morflé
Car j'avais pas l'âge de l'être
Alors nique ta morale
Peut-être vis à l'occase
Una vida loca
Ma vie un hymne à l'audace
Tous à nos places ? Jamais
La terre est mon pays
Pèlerinage ou périple
Être libre ou périr
Comme un filet d'eau pure
Sur mes plaies si brûlantes
Connectée au présent
Appelle-moi, appelle-moi
Je suis bien qu'en mouvement
Me retrouvant sans mes tourments
En l'ouvrant je cherche Dieu
Loin des masses et des couvents
J'ai souvent pensé à tout plaquer
Pour vivre mon esprit pleinement
Tellement le monde moderne est éprouvant
Mais ma mission est ici
Alors je pars et revient
Comme quoi mon chemin n'partait de rien
Mes pas viennent de loin
Et n'ont pas fini de marcher
Jusqu'au lever du jour
Ou quand la mort viendra me chercher
J'partirais
Aussi libre que quand j'suis arrivée
Entre les marées
La vie m'a appris à naviguer
D'expérience en expérience
Comme une lame à limer
J'polis ma pierre
Jusqu'à voir mes propres Soleils s'aligner
Fille du Vent
J'ai jamais oublié qu'on était tous frères
Qu'on ne souille pas le soleil avec d'la poussière
Cœur ouvert
Je retrouve mes ailes
M'en veux pas si le système je déserte
Appelle-moi
Fille du Vent
Appelle-moi, Appelle-moi
Fille du Vent
Appelle-moi
Fille du Vent
Appelle-moi, Appelle-moi
Fille du Vent
Dochter van de Wind
Vrij als de wind
Heb ik de zeilen gezet
Ja, ik heb het onmogelijke gedood
Het is genoeg met de ster
Leven vol tegenslagen ben ik ontvlucht
Op zee laat ik mijn woede los
En mijn tranen veeg ik weg
Ik ben en ga
Wanneer de tekens het beslissen
Buig ik voor het Leven
Zelfs mijn twijfels geven zich over
Op de weg naar het onbekende
Schrijf ik mijn verhaal
Beloofde grond, mijn ballingschap
Ver weg van wat de wereld tentoonstelt
Dochter van de wind, van de raadsel
Vrij maar waardig
Ik bevrijd mezelf, eeuwige pelgrim
Waardige vijand van de routine
Met mijn hoofd vol rijmen
Op het moment dat hun wereld verdrinkt
Huilend ben ik vertrokken
Waar de zon glimlacht
Op zoek naar wat alleen de ziel zich herinnert
Vrijheid mijn schaterlach
Zij dicteert mijn stem
Ik vecht tegen de inertie
Bel me, bel me
Dochter van de wind
Omdat ik vecht tegen de inertie
De routine vlucht ik
Bel me, bel me
Dochter van de wind
Omdat het Leven beweging is
Hun systeem is slechts drijfzand
Bel me
Dochter van de wind
Omdat ik geboren ben
Om te leven tussen de mazen van jullie netten
Bel me, bel me
Dochter van de wind
Omdat de routine schade toebrengt
Omdat het Leven beweging is
En ik wil het eren
Ik ga verder, tussen de hoogte- en dieptepunten
Ik stuiter terug, wanneer de grond onder mijn voeten instort
Ik ben gegroeid onder de ster
In crisis, in wie te geloven?
Koude wereld, ijzige zee
Misschien onstabiel
Bah, wat maakt het uit
In het Leven zolang het avontuur me roept
Het is door op de aarde te lopen
Dat ik genezen word van mijn pijn
Een uitbarsting van gekte in de ogen van de ander
Ik draai rond de zon
Vrij als de lucht en met een glimlach op mijn lippen
Van trein naar trein, ben ik door het raam vertrokken
Om vrij te zijn heb ik pijn geleden
Want ik was niet oud genoeg om het te zijn
Dus fuck je moraal
Misschien leef ik af en toe
Una vida loca
Mijn leven een hymne aan de durf
Iedereen op zijn plek? Nooit
De aarde is mijn land
Pelgrimage of reis
Vrij zijn of sterven
Als een straal puur water
Op mijn brandende wonden
Verbonden met het heden
Bel me, bel me
Ik voel me goed zolang ik in beweging ben
Vind mezelf zonder mijn kwellingen
Door het te openen zoek ik God
Ver weg van de massa's en de kloosters
Ik heb vaak gedacht alles op te geven
Om mijn geest volledig te leven
De moderne wereld is zo zwaar
Maar mijn missie is hier
Dus ik ga en kom terug
Zoals mijn pad nergens vandaan kwam
Mijn stappen komen van ver
En zijn nog niet klaar met lopen
Tot de dageraad
Of wanneer de dood me komt halen
Ik zal vertrekken
Even vrij als toen ik aankwam
Tussen de getijden
Heeft het leven me leren navigeren
Van ervaring naar ervaring
Als een mes om te slijpen
Ik polijst mijn steen
Tot ik mijn eigen zonnen zie uitlijnen
Dochter van de wind
Ik ben nooit vergeten dat we allemaal broeders zijn
Dat we de zon niet bevuilen met stof
Open hart
Ik vind mijn vleugels terug
Neem het me niet kwalijk als ik het systeem verlaat
Bel me
Dochter van de wind
Bel me, bel me
Dochter van de wind
Bel me
Dochter van de wind
Bel me, bel me
Dochter van de wind