Ponkotsu Ningyou No Uta
かわいいぼくらのうであしおちてる
Kawaii bokura no ude ashi ochiteru
かえろうみんなでさあもどろうかならずふくしゅうを
Kaerou minna de sā modorou kanarazu fukushū o
かわいいぼくらをわすれていきてる
Kawaii bokura o wasurete ikiteru
たちあがれすてられたものたちのさけびを
Tachiagare suterareta monotachi no sakebi o
くるしみをおれたてをつきつけてつらぬけ
Kurushimi o oreta te o tsukitsukete tsuranuke
でもいまはかぜにふかれないているばかり
Demo ima wa kaze ni fukare naiteiru bakari
つぎつぎふえてくかちかちなくばかり
Tsugitsugi fueteku kachikachi naku bakari
にくしみふえてくぼろぼろつぶれてく
Nikushimi fueteku boroboro tsubureteku
とれるよとれるよてがゆびがうでがかんせつが
Toreru yo toreru yo te ga yubi ga ude ga kansetsu ga
きみはきえてしまうよ
Kimi wa kieteshimau yo
ぼくはずっとみてるよ
Boku wa zutto miteru yo
くちてとれたてあしゃがどろをかぜをにぎるよ
Kuchite toreta teashi ga doro o kaze o nigiru yo
めもこころもとれたままでいきてる
Me mo kokoro mo toreta mama de ikiteru
いつまでもかえれないままここで
Itsu made mo kaerenai mama koko de
ぼくはきえてしまうよ
Boku wa kieteshimau yo
きみはずっとみてるよ
Kimi wa zutto miteru yo
くちてとれたあたまがゆめのなかをとんでる
Kuchite toreta atama ga yume no naka o tonderu
ゆるさないゆるさないにくしみでこわれてく
Yurusanai yurusanai nikushimi de kowareteku
いつまでもとどかないままここで
Itsu made mo todokanai mama koko de
Het Lied van de Versleten Pop
Onze schattige armen en benen vallen eraf
Laten we teruggaan, laten we samen teruggaan, we moeten zeker terugkomen
Onze schattige zelf wordt vergeten en leeft verder
Sta op, de verworpenen schreeuwen
De pijn, ik steek mijn hand uit en ga ervoor
Maar nu laat de wind me niet meer gaan
Steeds meer komen er harde geluiden
De haat groeit, alles valt uit elkaar
Het valt af, het valt af, handen, vingers, armen, gewrichten
Jij gaat verdwijnen
Ik kijk altijd naar je
De mond valt eraf, de armen grijpen de modder en de wind
Zowel ogen als hart zijn eraf en leven nog steeds
Nooit meer terug kunnen keren, hier blijven
Ik ga verdwijnen
Jij kijkt altijd naar me
Het hoofd valt eraf, het vliegt door de dromen
Ik laat niet los, ik laat niet los, de haat breekt me
Nooit meer hier kunnen zijn, hier blijven.