Hoe Was 't In 't Ziekenhuis
Het valt 's nachts een beetje tegen, overdag is het wel fijn
'k Heb heel wat post gekregen, ook van wie nooit aardig zijn
Kaarten, deze week al zeven, met 'van harte beterschap'
En de klas heeft ook geschreven, kijk maar hier, je lacht je slap:
Johan heeft een boef getekend, Pieter een piratenschip
Het bevalt me hier uitstekend, 'k ben helemaal niet sip
Als de ouders afscheid nemen en wat wuiven op de gang
Hoor je wel 'ns iemand huilen, maar dat duurt dus nooit zo lang
Toen ze gingen opereren, kwam ik in een vreemde zaal
Mensen in lichtgroene kleren, ernstig, allemaal
Ik kwam bij, moest overgeven, daarna ging ik snel vooruit
Later moesten nog wel even de hechtingen eruit
Grote broeders zijn gekomen en toen was ik de sigaar
Kees en ik zijn meegenomen naar een dokter met een schaar
Kees en ik, elk op een karretje, met een angstig voorgevoel
Tot die broeders gingen racen, wie het eerste daar zou wezen
En dat scheelt een heleboel, hahahahahahahahahaha
En dat scheelt een boel!
Ingrid ligt hier al vier weken en we hebben reuze gein
Jennifer heeft rare streken, maar die is ook nog zo klein
En ik was vannacht klaarwakker, voelde me alleen
Jennifer, die kleine rakker, merkte dat meteen
Dus die vroeg nog even: 'Slaap je?' en daar ging die kleine drol
Heel hard zingen: 'Schaapje, schaapje, heb je mooie wol?', hahaha
Ik moest lachen en ik hoorde dat de zuster nog wat zei
En opeens was het weer ochtend, hèhè
Weer een lange nacht voorbij
¿Cómo fue en el hospital?
Es un poco difícil por la noche, pero durante el día es agradable
He recibido muchas cartas, incluso de quienes nunca son amables
Tarjetas, esta semana ya van siete, con 'mejórate pronto'
Y la clase también ha escrito, mira aquí, te partirás de risa:
Johan ha dibujado un ladrón, Pieter un barco pirata
Me siento excelente aquí, no estoy para nada triste
Cuando los padres se despiden y saludan en el pasillo
A veces se escucha a alguien llorar, pero eso no dura mucho
Cuando me llevaron a operar, llegué a una sala extraña
Personas con ropa verde claro, todos muy serios
Me desperté, tuve que vomitar, luego mejoré rápidamente
Más tarde tuvieron que sacarme las suturas
Los hermanos mayores vinieron y entonces fui el elegido
Kees y yo fuimos llevados a un doctor con unas tijeras
Kees y yo, cada uno en una camilla, con un presentimiento de miedo
Hasta que los hermanos empezaron a correr, quién llegaría primero
Y eso marca la diferencia, jajajajajaja
¡Y eso marca la diferencia!
Ingrid lleva aquí cuatro semanas y nos divertimos mucho
Jennifer hace cosas raras, pero es tan pequeña
Y anoche estaba despierto, me sentía solo
Jennifer, ese pequeño pillo, se dio cuenta de inmediato
Así que me preguntó: '¿Estás durmiendo?' y ese pequeño diablillo
Comenzó a cantar fuerte: 'Ovejita, ovejita, ¿tienes lana fina?', jajaja
Tuve que reír y escuché a la enfermera decir algo más
Y de repente era de nuevo mañana, ¡uf!
Otra larga noche ha pasado