Opa's Laatste Feestje
Met opa ging ik fietsen
En 's zomers naar het strand
Hij had een piepklein tuintje
Dat noemde hij z'n land
We liepen door de duinen
We visten in een plas
Mijn opa was de leukste
De liefste die er was
Met opa door de bossen
En samen in een trein
Het gaf niet wat we deden
Met hem was alles fijn
Hij leerde mij biljarten
We liepen met de hond
Mijn opa was geweldig
Alleen niet zo gezond
Ik zag dat hij het moeilijk kreeg
Steeds vaker had hij pijn
Hij zei dat als hij dood zou gaan
Dan vond hij dat wel fijn
Kom op, zei hij, niet huilen nou
Het is wel mooi geweest
M'n afscheid moet juist vrolijk zijn
M'n allerlaatste allermooiste feest
Nou rijdt-ie in zo'n grote zwarte
Auto door de stad
Dat vindt hij vast wel leuk
Hij heeft er zelf nooit een gehad
Er liggen mooie bloemen
Zoveel bloemen bij elkaar
M'n zusje geeft een tekening
M'n broertje een sigaar
M'n moeder zegt: niet huilen nou
't Is Opa's afscheidsfeest
Maar dat ie zelf niet mee kan doen
Dat mis ik nog het allermeest
M'n tante houdt een toespraak
Haar stem klinkt zacht en lief
Dan gaan we voor hem zingen
M'n moeder leest een brief
En ik denk: Lieve Opa
Je hebt gelijk gehad
Dit is een prachtig feestje
Ook al zijn m'n wangen nat
La Última Fiesta de Abuelo
Con abuelo iba en bicicleta
Y en verano a la playa
Tenía un pequeño jardín
Que él llamaba su tierra
Caminábamos por las dunas
Pescábamos en un charco
Mi abuelo era el más divertido
El más cariñoso que existía
Con abuelo por los bosques
Y juntos en un tren
No importaba lo que hiciéramos
Con él todo era genial
Me enseñó a jugar billar
Caminábamos con el perro
Mi abuelo era increíble
Solo que no tan saludable
Vi que empezaba a tener dificultades
Cada vez tenía más dolor
Decía que si moría
Él lo encontraría bien
Vamos, decía, no llores ahora
Ha sido hermoso
Mi despedida debe ser alegre
Mi última y más hermosa fiesta
Ahora él va en un gran auto negro
Por la ciudad
Seguramente le gustaría
Nunca tuvo uno propio
Hay hermosas flores
Tantas flores juntas
Mi hermana da un dibujo
Mi hermano un cigarro
Mi madre dice: no llores ahora
Es la fiesta de despedida de Abuelo
Pero lo que más extraño
Es que él mismo no pueda participar
Mi tía da un discurso
Su voz suena suave y dulce
Luego cantamos para él
Mi madre lee una carta
Y pienso: Querido Abuelo
Tenías razón
Esto es una fiesta maravillosa
Aunque mis mejillas estén mojadas