Epitaph
The wall on which the prophets wrote
Is cracking at the seams
Upon the instruments of death
The sunlight brightly gleams
When every man is torn apart
With nightmares and with dreams
Will no one lay the laurel wreath
When silence drowns the screams?
Confusion will be my epitaph
As I crawl a cracked and broken path
If we make it we can all sit back and laugh
But I fear tomorrow I'll be crying
Yes I fear tomorrow I'll be crying
Yes I fear tomorrow I'll be crying
Between the iron gates of fate
The seeds of time were sown
And watered by the deeds of those
Who know and who are known
Knowledges are a deadly friend
If no one sets the rules
The fate of all mankind I see
Is in the hands of fools
The wall on which the prophets wrote
Is cracking at the seams
Upon the instruments of death
The sunlight brightly gleams
When every man is torn apart
With nightmares and with dreams
Will no one lay the laurel wreath
When silence drowns the screams?
Confusion will be my epitaph
As I crawl a cracked and broken path
If we make it we can all sit back and laugh
But I fear tomorrow I'll be crying
Yes I fear tomorrow I'll be crying
Yes I fear tomorrow I'll be crying
Crying
Crying
Yes I fear tomorrow I'll be crying
Yes I fear tomorrow I'll be crying
Yes I fear tomorrow I'll be crying
Crying
Epitafium
De muur waarop de profeten schreven
Barst aan de naden
Op de instrumenten van de dood
Schijnt het zonlicht fel
Wanneer elke man verscheurd wordt
Door nachtmerries en door dromen
Zal niemand de lauwerkrans leggen
Wanneer de stilte de schreeuwen verdrinkt?
Verwarring zal mijn epitafium zijn
Terwijl ik een gebroken pad kruip
Als we het halen, kunnen we allemaal achterover leunen en lachen
Maar ik vrees dat ik morgen zal huilen
Ja, ik vrees dat ik morgen zal huilen
Ja, ik vrees dat ik morgen zal huilen
Tussen de ijzeren poorten van het lot
Werd het zaad van de tijd gezaaid
En bewaterd door de daden van hen
Die weten en die gekend zijn
Kennis is een dodelijke vriend
Als niemand de regels stelt
Het lot van de mensheid zie ik
Is in de handen van dwazen
De muur waarop de profeten schreven
Barst aan de naden
Op de instrumenten van de dood
Schijnt het zonlicht fel
Wanneer elke man verscheurd wordt
Door nachtmerries en door dromen
Zal niemand de lauwerkrans leggen
Wanneer de stilte de schreeuwen verdrinkt?
Verwarring zal mijn epitafium zijn
Terwijl ik een gebroken pad kruip
Als we het halen, kunnen we allemaal achterover leunen en lachen
Maar ik vrees dat ik morgen zal huilen
Ja, ik vrees dat ik morgen zal huilen
Ja, ik vrees dat ik morgen zal huilen
Huilen
Huilen
Ja, ik vrees dat ik morgen zal huilen
Ja, ik vrees dat ik morgen zal huilen
Ja, ik vrees dat ik morgen zal huilen
Huilen
Escrita por: Peter Sinfield / Michael Giles / Ian McDonald / Greg Lake / Robert Fripp