Prayer X
あふれだした涙のようにひとときの
afuredashita namida no you ni hitotoki no
きらめくいのちならば
kirameku inochi nara ba
であいとわかれをくりかえすひびのなかで
deai to wakare o kurikaesu hibi no naka de
いったいぜんたいなにをしんじればいい
ittai zentai nani o shinjire ba ii
うまれおちたそのときにはなきわめいていた
umareochita sono toki ni wa nakiwameite ita
うばわれないようにくたばらないように
ubawarenai you ni kutabaranai you ni
いきるのがせいいっぱいで
ikiru no ga sei ippai de
むねにささったナイフをぬけずにいるの
mune ni sasatta naifu o nukezu ni iru no
ぬいたそのしゅんかんしぶきをあげて
nuita sono shunkan shibuki o agete
なみだがふきだすでしょう
namida ga fukidasudeshou
あふれだした涙のようにひとときの
afuredashita namida no you ni hitotoki no
きらめくいのちならば
kirameku inochi nara ba
であいとわかれをくりかえすひびのなかで
deai to wakare o kurikaesu hibi no naka de
いったいぜんたいなにをしんじればいい
ittai zentai nani o shinjire ba ii
くったくのないえがおのうらかくしていた
kuttaku no nai egao no ura kakushite ita
いきるためのうそがもはやほんとうかうそか
ikiru tame no uso ga mohaya hontou ka uso ka
わからなくて
wakaranakute
じぶんのいばしょうでさえもみうしなってるの
jibun no i bashou de sae mo miushinatteru no
ひかりにのまれてひかりにあこがれてきょうも
hikari ni nomarete hikari ni akogarete kyou mo
そらをながめるのでしょう
sora o nagameru no deshou
このじんせいにいみがあるのならおしえてよ
kono jinsei ni imi ga aru no nara oshiete yo
もっとはかないひびのなかで
motto hakanai hibi no naka de
いたみやかなしみさえのみほしたい
itami ya kanashimi sae nomihoshitai
いまぼくらは
ima bokura wa
いったいぜんたいなにをしんじればいい
ittai zentai nani o shinjire ba ii
あふれだした涙のようにひとときの
afuredashita namida no you ni hitotoki no
きらめくいのちならば
kirameku inochi nara ba
であいとわかれをくりかえすひびのなかで
deai to wakare o kurikaesu hibi no naka de
いったいぜんたいなにをしんじればいい
ittai zentai nani o shinjire ba ii
Gebed X
Als tranen die overvloeien, in een moment van
stralend leven, als dat zo is,
terwijl we in de dagen van ontmoeten en afscheid nemen
ons afvragen waar we in hemelsnaam in moeten geloven.
Toen ik geboren werd, schreeuwde ik het uit,
om niet afgenomen te worden, om niet te sterven,
het leven was een strijd om te overleven.
Met een mes dat in mijn borst steekt, kan ik het niet eruit halen,
op het moment dat ik het eruit trek, zal het spetteren,
de tranen zullen wel vloeien.
Als tranen die overvloeien, in een moment van
stralend leven, als dat zo is,
terwijl we in de dagen van ontmoeten en afscheid nemen
ons afvragen waar we in hemelsnaam in moeten geloven.
Achter de onschuldige glimlach zat een verborgen waarheid,
het leugenachtige leven om te overleven, is het nu echt of niet?
Ik weet het niet meer.
Zelfs mijn eigen plek ben ik kwijtgeraakt,
verzwolgen door het licht, verlangend naar het licht,
ik kijk vandaag weer naar de lucht.
Als er betekenis is in dit leven, vertel het me dan,
te midden van deze vluchtige dagen,
ik wil zelfs de pijn en het verdriet opdrinken,
nu vragen we ons af
waar we in hemelsnaam in moeten geloven.
Als tranen die overvloeien, in een moment van
stralend leven, als dat zo is,
terwijl we in de dagen van ontmoeten en afscheid nemen
ons afvragen waar we in hemelsnaam in moeten geloven.