395px

Vaarwel en dank je

Kira Kosarin

goodbye & thank u

There's a chalkboard in the kitchen
Full of names of people I don't know anymore
There's a sink of dirty dishes
And a picture frame in pieces in a drawer
And boxes on the floor
(Yeah)

If these walls could talk
They'd tell you how I learned to fall and get back up
Feels like too much, and just enough, so

Goodbye to the balcony I had that awful kiss
Goodbye to the purple walls I never thought I'd miss
To the years and broken mirrors that have seen my faces change
Well it might be time we go our separate ways, so I say

Goodbye and thank you
Goodbye and thank you

To the place that I burned dinners
To the stack of empty letters in the corner
To the nights around the table
And the nights I can't really remember at all

If these walls could talk
They'd tell you how I learned to fall back in love
Feels like I hear the stories all at once

Goodbye to the balcony I had that awful kiss
Goodbye to the purple walls I never thought I'd miss
To the years and broken mirrors that have seen my faces change
Well it might be time we go our separate ways, so I'll say

Goodbye and thank you
Goodbye and thank you
I cried and I grew
I tried my way thru
Goodbye and thank you

Goodbye to the life I made inside this empty space
Goodbye to the memories I never thought I'd make
To the years and broken mirrors that have seen my faces change
Guess I knew this day would come, but it's still strange

Goodbye and thank you
Goodbye and thank you
Goodbye

Vaarwel en dank je

Er hangt een schoolbord in de keuken
Vol met namen van mensen die ik niet meer ken
Er staat een gootsteen vol vieze afwas
En een fotolijst in stukken in een lade
En dozen op de vloer
(Ja)

Als deze muren konden praten
Zouden ze je vertellen hoe ik leerde vallen en weer op te staan
Het voelt als te veel, en net genoeg, dus

Vaarwel tegen het balkon waar ik die vreselijke kus had
Vaarwel tegen de paarse muren die ik nooit had gedacht te missen
Aan de jaren en gebroken spiegels die mijn gezichten hebben zien veranderen
Nou, het is misschien tijd dat we onze eigen weg gaan, dus zeg ik

Vaarwel en dank je
Vaarwel en dank je

Aan de plek waar ik het avondeten verbrandde
Aan de stapel lege brieven in de hoek
Aan de nachten rond de tafel
En de nachten die ik me echt niet kan herinneren

Als deze muren konden praten
Zouden ze je vertellen hoe ik leerde weer verliefd te worden
Het voelt alsof ik de verhalen allemaal tegelijk hoor

Vaarwel tegen het balkon waar ik die vreselijke kus had
Vaarwel tegen de paarse muren die ik nooit had gedacht te missen
Aan de jaren en gebroken spiegels die mijn gezichten hebben zien veranderen
Nou, het is misschien tijd dat we onze eigen weg gaan, dus zeg ik

Vaarwel en dank je
Vaarwel en dank je
Ik heb gehuild en ik ben gegroeid
Ik heb mijn weg geprobeerd te vinden
Vaarwel en dank je

Vaarwel tegen het leven dat ik maakte in deze lege ruimte
Vaarwel tegen de herinneringen die ik nooit had gedacht te maken
Aan de jaren en gebroken spiegels die mijn gezichten hebben zien veranderen
Ik wist dat deze dag zou komen, maar het is nog steeds vreemd

Vaarwel en dank je
Vaarwel en dank je
Vaarwel

Escrita por: