Der Letzte Tourist In Europa
Ich suche in dem blutenden europa
Nach dem, wovon ich träume im exil.
Ich suchte künstler, ewig bunte gärten,
Mit bildern rembrandts, mit versen von vergil.
Unter einer kirchenkuppel in warszawa
Will ich vor den ikonen stehen.
Und am abend will ich wandeln durch venedig
Und die paläste an der rialto brücke sehen.
Ich bin der letzte tourist in europa,
Und wie ein ruheloser irre ich umher.
Ich will nach wien, um mozart zu treffen,
Ich will nach rom, vor raffael zu knien.
Ich will nach london, nach stratford on avon,
Ich will nach brügge, antwerpen, brüssel.
Und als der letzte tourist in europa
Sehen die dächer von paris vom tour d’eiffel.
Ich sagte das dichterhaus in weimar
Trank den duft von tausend rosen in athen.
Und den halbverkohlten band vom buch der liebe
Fand ich in einer ruine in berlin.
Ich habe geträumt vor dem alten schloss in dresden,
Stand voller ehrfurcht vor lübecks gotik.
Und irgendwo in einem kleinen rund bei leipzig
Hörte ich die klänge von beethovens musik.
Ich möchte überall dorthin nach europa,
Wo die liebe schiffbruch erlitt.
Ans grab von romeo und julia in verona
Zu einem kleinen stillen gebet.
Zu den dorischen säulen der akropolis,
Zu pallas athene mit dem speer in der hand.
Das gibt mir mut, meinem schicksal zu begegnen,
Und in sokrates sonnigem land.
De Laatste Toerist In Europa
Ik zoek in het bloederige Europa
Naar datgene waar ik in ballingschap van droom.
Ik zocht kunstenaars, eeuwig kleurrijke tuinen,
Met schilderijen van Rembrandt, met verzen van Vergilius.
Onder een kerkkoepel in Warschau
Wil ik voor de iconen staan.
En 's avonds wil ik wandelen door Venetië
En de paleizen bij de Rialtobrug zien.
Ik ben de laatste toerist in Europa,
En als een rusteloze dwaas dwaal ik rond.
Ik wil naar Wenen, om Mozart te ontmoeten,
Ik wil naar Rome, om voor Rafaël te knielen.
Ik wil naar Londen, naar Stratford-upon-Avon,
Ik wil naar Brugge, Antwerpen, Brussel.
En als de laatste toerist in Europa
Zie ik de daken van Parijs vanaf de Eiffeltoren.
Ik zei het dichtershuis in Weimar
Dronk de geur van duizend rozen in Athene.
En de halfverbrande band van het boek der liefde
Vond ik in een ruïne in Berlijn.
Ik heb gedroomd voor het oude kasteel in Dresden,
Stond vol ontzag voor Lübecks gotiek.
En ergens in een klein rondje bij Leipzig
Hoorde ik de klanken van Beethovens muziek.
Ik wil overal naartoe in Europa,
Waar de liefde schipbreuk leed.
Naar het graf van Romeo en Julia in Verona
Voor een klein stil gebed.
Naar de Dorische zuilen van de Akropolis,
Naar Pallas Athena met de speer in de hand.
Dat geeft me moed om mijn lot onder ogen te zien,
En in Socrates' zonnige land.
Escrita por: Henrik Blichman, Dam Mogens