395px

En las nubes

Klein Orkest

In de wolken

Als iemand haar vraagt: hé hoe laat is het?
Dan zegt ze: dat weet ik niet! Ik heb de tijd!

Oohh!

Ze staat op, doet de gordijnen open,
Ze laat haar ligbad lekker vol met water lopen.
Ze zet thee en lacht naar de wereld buiten
En zingt mee als de ketel staat de fluiten.

Ze pakt de post, de ochtendkrant,
De koppen schreeuwen moord en brand... zoals altijd.
Een folder, hé een leuke brief,
De giro 60 negatief... zoals altijd.

De vloer bezaaid: kousen, truien, rokken,
Haar hele klerenkast al aan- en uitgetrokken.
Ze maakt zich op: haar nagels in twee kleuren,
Lak aan alles, laat iedereen maar zeuren.

En als ze in de spiegel kijkt,
Dan ziet ze iemand waar ze graag op lijkt.
Ze knikt, zo is het goed, ze lacht,
Terwijl ze zacht nog een keer door haar haren strijkt.

refrain:
Water stroomt,
Zwemmen of verdrinken!
Water stroomt,
De hele wereld rond.
En als ze droomt,
Even op een eiland,
Haar hoofd in de wolken,
Voeten op de grond.
(2x)

Zoals ze kijkt brengt ze de stad tot leven,
Ze loopt zo licht, dat ze bijna lijkt te zweven.
Ze heeft sjans zelfs via winkelruiten,
Maar weinig kans ze kunnen naar haar fluiten.
In de winkelende massa,
Die ritmisch rond de rinkelende kassa's deint,
Staat ze in een hoek,
Ze pakt een boek,
Dat geruisloos in haar tas verdwijnt.

In de kroeg, jongens blijven jagen:
Wat zijn je hobbies? En meer van dat soort vragen.
Ze heeft style je hoeft bij haar niks te proberen.
De botte bijl die kan ze goed hanteren.
Want elk: vuurtje? Sigaret?
Rijmt haar te vaak op: straks naar bed?
Bekijk het maar!
Ze valt alleen voor kwaliteit
En als ze kiest, heeft ze geen spijt,
Da's niks voor haar.

refrain

Ze raakt alleen ontroerd als mensen alles geven,
Als schoonheid haar ontvoert, komt ze helemaal tot leven.
Als ze echt heel veel van iemand houdt,
Nooit verstikkend, nooit benauwd,
Als ze echt heel veel van iemand houdt,
Krijg je het van zoveel warmte koud!

Ze leent geld, haar allerlaatste actie
En bestelt een levensgrote taxi.
Ze vliegt naar huis, de nacht maakt alles mooi,
Geeft bij de deur de chauffeur een flinke fooi.

En als ze in de spiegel kijkt,
Dan ziet ze iemand waar ze nog steeds graag op lijkt.
Ze valt inslaap, terwijl haar boek geruisloos uit haar handen
Op haar kussen glijdt.

refrain (2x)

En las nubes

Cuando alguien le pregunta: ¡hey, ¿qué hora es?
Ella responde: ¡no lo sé! ¡Tengo tiempo!

¡Oh!

Se levanta, abre las cortinas,
Llena su bañera con agua caliente.
Prepara té y sonríe al mundo exterior
Y canta cuando la tetera empieza a silbar.

Revisa el correo, el periódico matutino,
Los titulares gritan a todo pulmón... como siempre.
Un folleto, hey, una carta divertida,
La cuenta bancaria en negativo... como siempre.

El suelo está lleno: medias, suéteres, faldas,
Ha probado toda su ropa una y otra vez.
Se maquilla: sus uñas de dos colores,
Esmalte por todas partes, que todos hablen.

Y al mirarse en el espejo,
Ve a alguien a quien le gustaría parecerse.
Asiente, todo está bien, sonríe,
Mientras se pasa suavemente la mano por el cabello.

Estribillo:
El agua fluye,
¡Nadar o ahogarse!
El agua fluye,
Alrededor de todo el mundo.
Y cuando sueña,
Por un momento en una isla,
Con la cabeza en las nubes,
Pies en la tierra.
(2x)

Con solo una mirada, da vida a la ciudad,
Camina tan ligera que casi parece flotar.
Atrae miradas incluso a través de escaparates,
Pero pocas posibilidades de que le silben.
En la multitud de compradores,
Que baila al ritmo de las cajas registradoras tintineantes,
Ella está en un rincón,
Toma un libro,
Que desaparece silenciosamente en su bolso.

En el bar, los chicos siguen intentando ligar:
¿Cuáles son tus hobbies? Y más preguntas de ese tipo.
Ella tiene estilo, no necesitas intentarlo con ella.
Sabe manejar bien el rechazo.
Porque cada: ¿fuego? ¿Cigarrillo?
Le suena demasiado a: ¿a la cama pronto?
¡Que le den!
Solo se enamora de la calidad
Y cuando elige, no se arrepiente,
Eso no va con ella.

Estribillo

Solo se conmueve cuando las personas dan todo,
Cuando la belleza la secuestra, cobra vida por completo.
Cuando realmente ama a alguien mucho,
Nunca asfixiante, nunca agobiante,
Cuando realmente ama a alguien mucho,
¡Te da frío por tanta calidez!

Pide prestado dinero, su última acción
Y llama a un taxi de tamaño real.
Vuela a casa, la noche embellece todo,
Da una generosa propina al conductor en la puerta.

Y al mirarse en el espejo,
Ve a alguien a quien todavía le gustaría parecerse.
Se queda dormida, mientras su libro se desliza silenciosamente de sus manos
A su almohada.

Estribillo (2x)

Escrita por: