Het Beest Is de Baas
De zon is bijna onder, de luie lucht heet
een man zit aan een tafel, hij wacht
de lichten van de taxi, z'n adem stokt, hij zweet
de vrouw is mooi en donker, en ze lacht
Ze houdt alleen van hem, en hij van haar
ze zien de hemel in elkaar
maar dan opeens, als uit de hel,
zeg ik vaarwel...
Diep in de krochten van m'n arme ziel
leeft er een beest, en het bijt me
tot ik voor z'n altaar kniel
't Is vaak ontevreden, en als het dat is
dan moet ik gaan
liefste helaas : het beest in mij is baas.
De zon is bijna onder, de luie lucht weet
dat de man aan de tafel wacht
op de lichten van de taxi, z'n adem stokt, hij zweet
de vrouw is mooi en blond, en ze lacht
Ze houdt alleen van hem, en hij van haar
ze zien de hemel in elkaar
maar dan opeens, als uit de hel
zeg ik vaarwel
Diep in de krochten...
Soms heet het onrust, en dan jankt het zacht
soms ook twijfel, dan ijlt het heel de nacht
vaak is het gulzig, dan zweet het zwaar
maar altijd scheurt het klotebeest m'n leven uit elkaar
Diep in de krochten...
El Monstruo es el Jefe
La puesta de sol está cerca, el aire perezoso está caliente
un hombre está sentado en una mesa, él espera
las luces del taxi, su aliento se detiene, él suda
la mujer es hermosa y oscura, y ella sonríe
Ella solo lo ama a él, y él a ella
ven el cielo el uno en el otro
pero de repente, como salido del infierno,
digo adiós...
En lo más profundo de las cavernas de mi pobre alma
vive un monstruo, y me muerde
hasta que me arrodillo ante su altar
a menudo está insatisfecho, y si lo está
entonces debo irme
mi amor, lamentablemente: el monstruo en mí es el jefe.
La puesta de sol está cerca, el aire perezoso sabe
que el hombre en la mesa espera
las luces del taxi, su aliento se detiene, él suda
la mujer es hermosa y rubia, y ella sonríe
Ella solo lo ama a él, y él a ella
ven el cielo el uno en el otro
pero de repente, como salido del infierno
digo adiós
En lo más profundo de las cavernas...
A veces se llama inquietud, y luego llora suavemente
a veces también duda, entonces delira toda la noche
a menudo es voraz, entonces suda pesado
pero siempre el maldito monstruo desgarra mi vida
En lo más profundo de las cavernas...