Laf hart
de regen valt bij bakken neer
nat tot op het bot maar des te meer
lachen je ogen
je schatert luid, je schreeuwt de hemel toe
dat niets er nu nog echt toe doet
alleen wij, alleen maar wij
ik, jij en dat laf hart van mij
we dansen aan de nacht voorbij
ik met jou, jij met mij
alleen wij, alleen wij
ik, jij en dat laf hart van mij
en ik zou moeten spreken van weggaan, van einde, van jou te verlaten, van eerlijk en langst
ik zou moeten breken met al wat me ketent en al wat me nagelt aan het kruis van de angst
maar we dansen aan de nacht voorbij
ik met jou en jij met mij
jij zegt ik hou van jou
ik zeg ik hou van jou
ik, jij en dat laf hart van mij
Corazón cobarde
la lluvia cae a cántaros
mojando hasta los huesos pero aún más
riendo tus ojos
te ríes a carcajadas, gritas al cielo
que nada realmente importa ahora
solo nosotros, solo nosotros dos
yo, tú y ese corazón cobarde mío
bailamos más allá de la noche
yo contigo, tú conmigo
solo nosotros, solo nosotros dos
yo, tú y ese corazón cobarde mío
y debería hablar de partir, de final, de dejarte, de honestidad y de largo
debería romper con todo lo que me ata y todo lo que me clava en la cruz del miedo
pero bailamos más allá de la noche
yo contigo y tú conmigo
tú dices te amo
yo digo te amo
yo, tú y ese corazón cobarde mío