speer
wat duren uren lang, als je eenzaam en alleen,
door het leven heenzeilt,
als een schip, op de drift, nergens heen
nergens ben ik thuis,
nergens wacht er mij een bron,
een bron die me kan laven,
die het vuur blust van de pijn
die ooit begon als een splinter in m'n ziel,
die al m'n hoop heeft omgebracht,
zoals een bijl met botte slagen een wig drijft in je hart
maar een man is pas een man,
als z'n vuisten zijn gebald,
als hij klaar is om te beuken,
te beuken op de muur die hem omwalt...
dus een boodschap in een fles,
een strohalm in de wind,
een teken voor die ware...
waar ter wereld zij zich ook bevindt...
ach kom toch naar me toe,
toe haast je hier bij mij,
we gaan samen voor het leven,
voor eeuwig ik en jij...
wat duren uren lang,
als je wacht en keer op keer,
hoopt dat ze zal komen,
maar wanneer,
da's de vraag,
wanneer...
mijn god, dit kan niet zijn,
m'n bede werd verhoord,
is daar het wezen van m'n dromen,
de vrouw die mij bekoort...
ze staat achter de deur,
ik dank de hemel die haar zond,
dus als een halfgod doe ik open,
ik laat de tranen lopen,
en kus haar op de mond
de melkboer heeft een snor,
is verbazend zwaar gespierd,
z'n ogen bloeddoorlopen,
een dikke ader die z'n stierennek ontsiert
om en bij 2 meter hoog,
onvoorstelbaar zwaar behaard,
maar het echte slechte nieuws is...
hij is helaas anders geaard...
hij grijpt me bij de keel,
dwingt me op de knieën neer,
hij wil duidelijk tijd besparen,
wil de klus onmiddellijk klaren en rijgt me aan z'n speer
een kleine tegenslag,
even uit de bocht,
maar ook al heeft de beer geschoten,
m'n vel is in geen geval verkocht...
want een man is pas een man,
als z'n vuisten zijn gebald,
als hij zich laat neuken... euh...
als hij klaar is om te beuken,
beuken op de muur die hem omwalt...
want de liefde kent z'n prijs,
men moet lijden da's normaal,
dus laat het lot maar sneren,
men moet blij zijn om te mogen leren,
niets kan mij immers deren,
hier staat een man van staal...
de spanning hoopt zich op,
van m'n tenen tot m'n haar,
maar geen ezel stoot zich 2 keer,
dus behoedzaam doch schalks zeg ik 'wie daar?'
het blijft ijzingwekkend stil,
angstzweet maakt m'n handen klam,
maar wie schetst er mijn verbazing,
op de deurmat verschijnt een telegram...
klopt daar de liefde aan de poort?
de ontroering grijpt me aan,
in haar handschrift staat geschreven: vanavond half zeven, restaurant 'het stille leven',
bij de gloed van volle maan...
't is helaas wat zwaar bewolkt,
maar waarschijnlijk volle maan,
in restaurant 'het stille leven'
is m'n faam me duidelijk voorgegaan,
in m'n smoking schrijd ik rond,
ik vang de blik van elke vrouw,
tot mijn oog valt op 2 lippen,
en die lippen, die lippen 'ik hou van jou'...
indrukwekkend zit ze daar,
ze is mooi m'n blonde zwaan,
ze is de liefde van m'n leven,
ze zal mijn eenzaamheid verslaan
tête-à-tête bij candlelight, bij candlelight,
wat handjesvrijerij,
van pure liefde ga ik zweten,
of staat de candle misschien iets te dichtbij...
fluks schuif ik hem vooruit,
en onmiddellijk daalt de temperatuur,
maar alsof de duivel er mee gemoeid is,
vatten plotsklaps haar blonde haren vuur...
ik blus de vlammen met de wijn,
een scherpe brandlucht die ik ruik,
ze rukt bij god haar haar uit,
of nee.. het is een pruik...
ze grijpt me bij de keel,
dwingt me op de knieën neer,
de smeerlap had z'n snor geschoren,
en rijgt me aan zijn speer
het einde van dit lied hebben wij nog niet
lanza
qué duran horas y horas, cuando estás solo y solo,
pasando por la vida,
como un barco a la deriva, sin rumbo
en ningún lugar estoy en casa,
en ningún lugar me espera una fuente,
una fuente que pueda saciarme,
que apague el fuego del dolor
que alguna vez comenzó como una astilla en mi alma,
que ha matado toda mi esperanza,
como un hacha golpea con golpes contundentes una cuña en tu corazón
pero un hombre solo es un hombre,
cuando tiene los puños apretados,
cuando está listo para golpear,
para golpear en la pared que lo rodea...
así que un mensaje en una botella,
un rayo de esperanza en el viento,
una señal para esa verdadera...
donde quiera que esté...
ven aquí a mí,
apúrate a mi lado,
vamos juntos por la vida,
por siempre tú y yo...
qué duran horas y horas,
cuando esperas una y otra vez,
esperando que ella vendrá,
pero cuándo,
es la pregunta,
cuándo...
mi dios, esto no puede ser,
mi súplica fue escuchada,
¿es ella el ser de mis sueños,
la mujer que me encanta...
está detrás de la puerta,
agradezco al cielo que la envió,
entonces como un semidiós abro,
dejo que las lágrimas caigan,
y la beso en la boca
el lechero tiene bigote,
es sorprendentemente musculoso,
sus ojos inyectados en sangre,
una gruesa vena que desfigura su cuello de toro
alrededor de 2 metros de altura,
inimaginablemente peludo y pesado,
pero la verdadera mala noticia es...
que lamentablemente es de otra orientación...
me agarra por la garganta,
me obliga a arrodillarme,
claramente quiere ahorrar tiempo,
quiere terminar el trabajo de inmediato y me ensarta con su lanza
un pequeño contratiempo,
un desvío momentáneo,
pero aunque el oso haya disparado,
mi piel de ninguna manera está vendida...
porque un hombre solo es un hombre,
cuando tiene los puños apretados,
cuando se deja follar... eh...
cuando está listo para golpear,
golpear en la pared que lo rodea...
porque el amor tiene su precio,
hay que sufrir, es normal,
así que deja que el destino murmure,
hay que estar agradecido de poder aprender,
nada puede afectarme,
aquí hay un hombre de acero...
la tensión se acumula,
de mis pies a mi cabello,
pero un burro no se golpea dos veces,
entonces con cautela pero astutamente digo '¿quién está ahí?'
permanece un silencio helador,
el sudor del miedo me hace las manos húmedas,
pero para mi sorpresa,
en la alfombra aparece un telegrama...
¿es el amor golpeando a la puerta?
la emoción me atrapa,
en su caligrafía está escrito: esta noche a las siete y media, restaurante 'la vida tranquila',
con el resplandor de la luna llena...
está lamentablemente nublado,
pero probablemente luna llena,
en el restaurante 'la vida tranquila'
mi fama claramente me precede,
en mi esmoquin camino,
capturo la mirada de cada mujer,
hasta que mis ojos caen en 2 labios,
y esos labios, esos labios 'te amo'...
impresionante está sentada allí,
es hermosa mi cisne rubio,
es el amor de mi vida,
vencerá mi soledad
cara a cara a la luz de las velas, a la luz de las velas,
un poco de coqueteo,
de puro amor empiezo a sudar,
o tal vez la vela está un poco cerca...
la muevo rápidamente,
y de inmediato la temperatura desciende,
pero como si el diablo estuviera involucrado,
de repente sus rubios cabellos se incendian...
apago las llamas con el vino,
un olor a quemado que percibo,
ella por dios se arranca el cabello,
o no... es una peluca...
me agarra por la garganta,
me obliga a arrodillarme,
el desgraciado se ha afeitado el bigote,
y me ensarta con su lanza
el final de esta canción aún no lo tenemos