worsten
Dat niemand mij komt zeggen
Dat het leven treurig is
Hij of zij die dat beweert
Slaat de plank volledig mis
Het leven is een feet
Een bron van vreugde en plezier
Het geluk ligt voor het grijpen
Voor alle schepsels hier
Het lot heeft ook voor jou
Een prachtcadeau in pacht
Als je maar geduldig bent
En lang genoeg wacht
Zo reed ik op een maandag
Door een of ander gat
En ik stopte bij een kroeg
Doodmoe en afgemat
Met een tong droog als leer
En een onderdrukte geeuw
Stap ik binnen in de hitte
Van Café de Vlaamse Leeuw
Net als ik wil bijten
In het bier dat voor mij staat
Hoor ik dat in mijn broekzak
Mijn telefoon gaat
'k Heb mijn vrouw aan de lijn
En ze belt mij op van thuis
Omdat een vrachtwagen worst
Staat te wachten voor ons huis
Ik zeg: "Een vrachtwagen worst?
Alsjeblief zeg, ga weg!"
Ze zegt: "Een vrachtwagen worst
Is exact wat ik zeg.
Witte worsten, bruine worsten,
worsten overal
Ruwweg geschat een
honderduizendtal"
Je moet weten, ik ben slager,
Dus op zich niet abnormaal
Dat mijn vrouw me soms stoort
Met zo'n lullig worstverhaal
Maar zo'n hoeveelheid bruine worsten
Heb ik nooit besteld
Ik doe in witte worst, geen bruine
Ik betaal ze voor geen geld
Stuur ze terug die bruine worsten
Mijn koelkast zit al vol
En zo'n koelkast heeft één ijzeren wet
vol is vol
Mijn vrouw kraakt: "Niet begrepen
Verbinding erg slecht"
dus ik herhaal nu wat luider
wat ik eerder heb gezegd
Over witte worsten houden
Over bruine worsten nie
Over koelkast over vol is vol
lip ik expliciet
Mijn vrouw vraagt waarom ik plots
over borsten begin
want daar ziet zij op dit moment
de humor niet van in
Ik roep: "Worsten, geen borsten!"
en ik loop ten einde raad
Naar het midden van de ruimte
Waar een lege tafel staat
Ik klim boven op het meubel
Het is stevig want van eik
'k steek mijn hand op als antenne
zoekend naar bereik
mijn geduld is echt ten einde
Ik ga helemaal uit de bol
Ik roep krachtig in de hoorn:
"Alle bruine terug
Vol is vol!!!"
In café de Vlaamse Leeuw
wordt het ijzingwekkend stil
Monden vallen open
En een kerel met een bril
Mompelt: "Goed gesproken jongen
Absoluut. Inderdaad.
Eindelijk een leider
die zegt waar het op staat"
En dan een aarzelend applaus
Dat zich aarzelend ontlaadt
Waarna de hele kroeg stampvoetend
Aan het juichen slaat
Op de schouders gehesen
Hos ik naar het dorpsplein
Waar een massa staat te wachten
Tot ik op het plein verschijn
De massa scandeert
Uit volle borst mijn naam
Mooie vrouwen hangend gillend
Uit een open raam
Ik zie vlaggen, ik zie wimpels
En dat allemaal voor mij
In hun ogen staat te lezen
"De redder is nabij"
Op een podium gehesen
Lees ik doodgewoon
Wat op een spandoek staat geschreven
Luidop in een microfoon
De massa scandeert
Leuzes heel divers
Kranten, televisie
de hele Vlaamse pers
Hangt kwijlend aan mijn lippen
Staat dag en nacht paraat
Om te berichten over elke
scheet die ik laat
Iemand grijpt me bij de arm
En opent een deur
Van een poepchique wagen
Met privéchauffeur
Die rijdt me naar een zetel
In het parlement
Een dik en vet salaris
Da's normaal, da's evident
Respect van mijn collega's
Credibility volop
al kraam ik enkel wartaal uit
als een kip zonder kop!
Salchichas
Que nadie venga a decirme
Que la vida es triste
Quien afirme eso
Está completamente equivocado
La vida es una fiesta
Una fuente de alegría y diversión
La felicidad está al alcance
De todas las criaturas aquí
El destino también tiene
Un regalo maravilloso para ti
Si tan solo tienes paciencia
Y esperas lo suficiente
Así que un lunes iba conduciendo
Por algún lugar perdido
Y paré en un bar
Agotado y exhausto
Con la lengua seca como cuero
Y un bostezo contenido
Entro en el calor
Del Café el León Flamenco
Justo cuando voy a darle un trago
A la cerveza frente a mí
Escucho que en mi bolsillo
Suena mi teléfono
Es mi esposa al teléfono
Y me llama desde casa
Porque un camión de salchichas
Está esperando en nuestra casa
Le digo: '¿Un camión de salchichas?
Por favor, ¡vete!'
Ella dice: 'Un camión de salchichas
Es exactamente lo que digo.
Salchichas blancas, salchichas marrones,
salchichas por todas partes
Aproximadamente un
centenar de miles'
Debes saber, soy carnicero,
Así que no es anormal
Que mi esposa a veces me moleste
Con una historia tan tonta de salchichas
Pero una cantidad tan grande de salchichas marrones
Nunca las he pedido
Yo vendo salchichas blancas, no marrones
No las acepto ni por dinero
Devuélvelas esas salchichas marrones
Mi refrigerador ya está lleno
Y un refrigerador tiene una regla de hierro
lleno es lleno
Mi esposa dice: 'No te entiendo
La conexión es muy mala'
Así que repito ahora más fuerte
Lo que dije antes
Sobre las salchichas blancas prefiero
Sobre las salchichas marrones no
Sobre el refrigerador lleno es lleno
Lo digo explícitamente
Mi esposa pregunta por qué de repente
hablo de pechos
porque en este momento ella
no ve la gracia en ello
Grito: '¡Salchichas, no pechos!'
Y me voy desesperado
Al centro de la habitación
Donde hay una mesa vacía
Subo encima del mueble
Es sólido, de roble
Levanto mi mano como antena
Buscando señal
Mi paciencia se agota de verdad
Me vuelvo loco por completo
Grito fuerte en el auricular:
'Todas las marrones de vuelta
¡Lleno es lleno!'
En el Café el León Flamenco
reina un silencio escalofriante
Las bocas se abren
Y un tipo con lentes
Murmura: 'Bien hablado chico
Absolutamente. En efecto.
Finalmente un líder
que dice las cosas como son'
Y luego un aplauso vacilante
Que se descarga vacilante
Después todo el bar aplaude
Y comienza a vitorear
Sobre los hombros me llevan
Corro hacia la plaza del pueblo
Donde una multitud espera
Hasta que aparezco en la plaza
La multitud corea
A todo pulmón mi nombre
Mujeres hermosas gritando
Desde una ventana abierta
Veo banderas, veo estandartes
Y todo eso es para mí
En sus ojos se puede leer
'El salvador está cerca'
En un escenario me levantan
Leo simplemente
Lo que está escrito en una pancarta
En voz alta en un micrófono
La multitud corea
Consigas muy variadas
Periódicos, televisión
toda la prensa flamenca
Está pendiente de mis palabras
Está lista día y noche
Para informar sobre cada
tontería que digo
Alguien me agarra del brazo
Y abre una puerta
De un auto de lujo
Con chofer privado
Que me lleva a un asiento
En el parlamento
Un salario gordo y jugoso
Es normal, es evidente
Respeto de mis colegas
Credibilidad a montones
aunque solo diga disparates
como un pollo sin cabeza!