Hidamari No Saido
ふわりながれるようなよるに まどろむような
fuwari nagareru you na yoru ni madoromu you na
なんにもないようなこころがひとつ
nannimo nai you na kokoro ga hitotsu
またね てらしてゆく みらいのおく
mata ne terashite yuku mirai no oku
やさしさだけ たしかにかんじた
yasashisa dake tashika ni kanjita
ねえ きっとさ ぼくらはしらぬまま
nee kitto sa bokura wa shiranu mama
でもね いまはそれでいい
demo ne ima wa sore de ii
まってるよ まってるよ ここでまたうたおう
matteru yo matteru yo koko de mata utaou
いつかひかりともすなみださえ いまならだきしめて
itsuka hikari tomosu namida sae ima nara dakishimete
かいてゆく えがいてゆく ぬくもりだけひとつ
kaite yuku egaite yuku nukumori dake hitotsu
それじゃわらえるように ほら てをつなぐ
sore ja waraeru you ni hora te wo tsunagu
それでいいよ そらにさく いきるみちしるべを
sore de ii yo sora ni saku ikiru michishirube wo
いつかゆめさまよって いきるいみさがしてた
itsuka yume samayotte ikiru imi sagashiteta
のまれてくよるに なきそうな
nomareteku yoru ni nakisou na
きみはぬくもりをくれたんだ
kimi wa nukumori wo kuretan da
だからいまはそれでいい
dakara ima wa sore de ii
いつかゆうぐれのむこうがわ
itsu kara ka itsu kara ka yuugure no mukougawa
なもないおとかさなって もどらないひびだけだきしめて
na mo nai oto kasanatte modoranai hibi dake dakishimete
すぐそこに すぐそこに さいたひだまりが
sugu soko ni sugu soko ni saita hidamari ga
ほらね またみちびいてゆく
hora ne mata michibiite yuku
まってるよ まってるよ ここでまたうたおう
matteru yo matteru yo koko de mata utaou
いつかひかりともすなみださえ いまならだきしめて
itsuka hikari tomosu namida sae ima nara dakishimete
かいてゆく えがいてゆく ぬくもりだけひとつ
kaite yuku egaite yuku nukumori dake hitotsu
それじゃわらえるように ほら てをつなぐ
sore ja waraeru you ni hora te wo tsunagu
それでいいよ そらにさく いきるみちしるべを
sore de ii yo sora ni saku ikiru michishirube wo
Hidamari No Saido
Als de nacht zachtjes voorbij glijdt, als in een droom
Is er een hart dat lijkt te zijn zonder iets
Weer stralen we, de toekomst in het verschiet
Voel alleen de zachtheid, dat is wat ik echt voel
Hé, zeker weten, we weten het niet
Maar voor nu is dat goed zo
Ik wacht hier, ik wacht hier, laten we weer zingen
Op een dag, zelfs de tranen die stralen, kan ik nu omarmen
Ik schrijf het op, ik schets het, alleen de warmte is genoeg
Zodat we kunnen lachen, kijk, laten we onze handen vasthouden
Dat is goed, een wegwijzer in de lucht die bloeit
Op een dag dwaalde ik door dromen, op zoek naar de betekenis van leven
In de nacht die me opslokt, wil ik bijna huilen
Jij gaf me de warmte
Dus voor nu is dat goed zo
Op een dag, aan de andere kant van de schemering
Omarm ik de dagen die niet terugkomen, met geluiden die er niet zijn
Heel dichtbij, heel dichtbij, bloeit de zonneschijn
Kijk, het leidt me weer verder
Ik wacht hier, ik wacht hier, laten we weer zingen
Op een dag, zelfs de tranen die stralen, kan ik nu omarmen
Ik schrijf het op, ik schets het, alleen de warmte is genoeg
Zodat we kunnen lachen, kijk, laten we onze handen vasthouden
Dat is goed, een wegwijzer in de lucht die bloeit