Oamoi von vorn ofanga
Sichst as, Herrgott,
fetz hats mi halt aa dawischt,
und i hab oiwei glaubt,
grad mi dawischts ned.
Auf oamoi
genga de Liachta aus,
und nimma lang,
dann is zspät.
Natürlich, ois is glaffa,
wiasd as du wolln hast, Herrgott.
A erfüllts Leem
hast mir beschert.
Zwoa Kinder, gsund,
und a sparsame Frau,
und eigentlich
hab i mi nia beschwert.
Doch samma ehrlich, Herrgott,
du dadsd des aa ned mögn,
dei Leem lang bloß doo,
was d´andern sagn.
Und siehst as: Genau da drüber
müaßn mir zwoa jetz amal redn.
Wenn i mas recht überleg,
hab i des aa nia vertragn.
Sicha, i woaß,
da Mensch muaß si unterordnen,
weil sonst gabs koa Ordnung
auf dera Welt.
Doch wenn i so nachdenk,
die, wo d´Ordnung macha,
vo uns
hat die doch koana bstellt.
Irgendwie hab i nämlich
des, was wichtig is,
mei ganz Leem lang
übersehn.
Und grad
weils jetz bald aus is mit mir,
sollst du mich
oamoi ned übergehn.
Jetz möcht i oamoi, oamoi ganz von vorn ofanga,
liem und laut sei und mich beschwern.
I bin doch oiwei bloß am Bandl ghanga,
jetz misch i mit, jetz möcht i plärrn.
Jetz möcht i oamoi, oamoi ganz von vorn ofanga,
oamoi mei Leem lang mia selba ghörn.
I woaß, ihr da drobn habts furchtbar Angst davor,
wei jetz, Herrgott, jetz werd i mi wehrn!
Na ja,
des hätt i ma ja denka könna:
So voll
steigst du da drauf ned ei.
Du sagst dir:
Oamoi glebt, des glangt für den,
und wenns hoid aus is,
is vorbei.
Aber sonst
laßt dir scho immer was Neis einfalln:
Hunger und Krieg
und all den Schmarrn.
Nur mir da herunt
solln immer ja dazu sagn
und ziagn und schleppa
eiern Karrn.
Des war halt scho immer so:
Du bist da Chef.
Doch glaub mas,
des regt uns langsam auf.
Zum Deifi mit dera
Duckerei:
Jetz, grad jetz
gebma erst recht ned auf!
Jetz werdn ma endlich oamoi ganz von vorn ofanga,
liem und laut sei und uns beschwern.
Mir san doch oiwei bloß am Bandl ghanga,
jetz misch ma mit, jetz möcht ma plärrn.
Jetz werdn ma oamoi, oamoi ganz von vorn ofanga,
oamoi a Leem lang uns selba ghörn.
I woaß, ihr da drobn habts furchtbar Angst davor,
wei jetzt, meine Herrn, jetzt werdn ma uns wehrn!
Comenzar de nuevo desde cero
Sí, Señor,
me has atrapado de repente,
y siempre he creído,
que no me atraparías.
De repente
las luces se apagan,
y no tarda mucho,
entonces es demasiado tarde.
Por supuesto, todo ha salido
como querías, Señor.
Una vida cumplida
me has dado.
Dos hijos, sanos,
y una esposa ahorrativa,
y en realidad
nunca me quejé.
Pero seamos honestos, Señor,
tú tampoco lo disfrutas,
tu vida simplemente está allí,
para lo que los demás dicen.
Y ves: Justo sobre eso
tenemos que hablar ahora los dos.
Si lo pienso bien,
jamás lo he aceptado.
Claro, sé que
el ser humano debe someterse,
porque de lo contrario no habría orden
en este mundo.
Pero cuando reflexiono,
aquellos que hacen el orden,
de nosotros
ninguno los ha elegido.
De alguna manera he pasado por alto
lo que es importante,
toda mi vida
he ignorado.
Y justo
porque pronto se acabará para mí,
no debes
ignorarme una vez más.
Ahora quiero empezar de nuevo desde cero una vez más,
ser ruidoso y quejarme.
Siempre he estado atado,
ahora me uno, ahora quiero llorar.
Ahora quiero empezar de nuevo desde cero una vez más,
escucharme a mí mismo toda mi vida.
Sé que allá arriba tienen miedo de eso,
porque ahora, Señor, ¡ahora me defenderé!
Bueno,
podría haberlo pensado:
No te emocionas tanto
con eso.
Dices:
Una vez vivido, es suficiente para él,
y cuando se acaba,
se acabó.
Pero de lo contrario
siempre se te ocurre algo nuevo:
hambre y guerra
y todas esas tonterías.
Solo nosotros aquí abajo
siempre debemos decir sí a eso
y arrastrar
nuestro carro.
Así ha sido siempre:
tú eres el jefe.
Pero créenos,
esto nos está molestando lentamente.
Al diablo con esa
sumisión:
Ahora, justo ahora,
nosotros no nos rendimos!
Ahora finalmente vamos a empezar de nuevo desde cero,
ser ruidosos y quejarnos.
Siempre hemos estado atados,
ahora nos unimos, ahora queremos llorar.
Ahora vamos a empezar de nuevo desde cero una vez más,
escucharnos a nosotros mismos toda nuestra vida.
Sé que allá arriba tienen miedo de eso,
porque ahora, caballeros, ¡ahora nos defenderemos!