395px

Cementerio

Korpiklaani

Kalmisto

Kun päivän yötä odottaa
Vaan hämärä ei alakkaan
Silloin yö vie toisen
Ja aamua ei näe kumpikaan

Vaan kelois tunto tulevan?
Hetken viimeisen sen kumaran
Kellois ehtyy aika odotan
Se lepo on tuon kulkijan

Kay Kalmistoon näkyy pää taipaleen
Kay Kalmistoon päättyy päivät voipuneen
Kay Kalmistoon näinko loppuu jo tää?
Kay Kalmistoon elo luita kylvää maan poveen routaiseen

Koht' ei laulu tuuleen tartu
No ei vartu, no ei pieninkään
Syvän järven pohjaan sortu
Unohtu, ihan yksinään

Ken kyntäjän viittaa sovittaa
Maan rakoseen hän itse joutaa
Huono kirveellä niittää
Itse taipuu ja kuolo kiittää

Kuka kirvestä käyttää?
Alla puuta no vaiko luuta?
Ken sillä oikeutta jakaa
Sen verellään suapi maksaa

Janona elo vaiko kuolo
Onko luoja vai suruntuoja?
Kirves kalloon kolahtaa
Musta kuolo päähän koppaa

Käy Kalmistoon näkyy taipaleen pää
Käy Kalmistoon päivät unholaan jää
Käy Kalmistoon näinkö loppuu tää?
Kay Kalmistoon elo luita kylvää maan poveen routaiseen

Cementerio

Cuando se espera la noche del día
Pero la oscuridad no comienza
Entonces la noche se lleva a otro
Y ninguno ve la mañana

Pero sientes venir el momento?
El último momento de esa curva
El tiempo se agota, espero
Es el descanso de ese viajero

Va al Cementerio, se ve el final del camino
Va al Cementerio, los días cansados terminan
Va al Cementerio, ¿así termina esto?
Va al Cementerio, la vida siembra huesos en el seno helado de la tierra

Pronto la canción no se aferra al viento
No crece, ni siquiera un poco
Se hunde en el fondo de un lago profundo
Olvidado, completamente solo

¿Quién ajusta la capa del arador?
En la grieta de la tierra él mismo queda
Malo es segar con el hacha
Uno se dobla y la muerte agradece

¿Quién usa el hacha?
¿Bajo el árbol o bajo los huesos?
Quien reparte justicia con ella
Debe pagar con su sangre

¿La vida o la muerte como sed?
¿Es el creador o el portador de tristeza?
El hacha golpea en la cabeza
La muerte negra atrapa la mente

Va al Cementerio, se ve el final del camino
Va al Cementerio, los días caen en el olvido
Va al Cementerio, ¿así termina esto?
Va al Cementerio, la vida siembra huesos en el seno helado de la tierra

Escrita por: