Riemu
Heiluu heinätarha
Juhlii janon joutaa
Juopuvaisen harha
Keinuvaille soutaa
Aavaa viljamerta
Jo janoon kuivuu kieli
Riemumielen verta
Täyttää ilomieli
Laulu on laulajan
Viulu soiton
Riemu riemuitsijan
Puut varjoista näen
Ovat kuin kattona kulkijan
Ei täällä viimatkaan valita
Hymy kuin vaienneen vankilassa
Ja minä tanssin, ei maillani muita
Tuo riemun viitta luo riemusuita
On hauskan huntu vai hullunko lie
Kun nämä yön hanut lauluine vie
Nyt jos vaivoja vailla olla mä saan
Lehdellä leijun, allani maa
Heiluu heinätarha
Juhlii janon joutaa
Juopuvaisen harha
Keinuvaille soutaa
Aavaa viljamerta
Jo janoon kuivuu kieli
Riemumielen verta
Täyttää ilomieli
Laulu on laulajan
Viulu soiton
Riemu riemuitsijan
Yön painavan näen
Sen hämärä häilyy ihollani
Ei syty henki surusta
Se vaatii varjojen valitusta
Kun minä laulan, soi koivujen kuoret
Soi siellä vanhat ja nauravat nuoret
Ja katso kuu koivulle nousi
Sen naavaparrassa väkeä sousi
Nyt jos vaivoja vailla olla mä saan
Lehdellä leijun, allani maa
Heiluu heinätarha
Juhlii janon joutaa
Juopuvaisen harha
Keinuvaille soutaa
Aavaa viljamerta
Jo janoon kuivuu kieli
Riemumielen verta
Täyttää ilomieli
Heiluu heinätarha
Juopuvaisen harha
Laulu on laulajan
Viulu soiton
Riemu riemuitsijan
Alegría
Heiluu el prado de hierba
Celebrando la sed ociosa
La ilusión del ebrio
Navegando hacia el vaivén
Un vasto mar de granos
La lengua se seca de sed
Sangre de alegría
Llena el espíritu alegre
La canción es del cantante
El violín suena
La alegría del que se regocija
Veo árboles desde las sombras
Son como techo del caminante
Aquí ni siquiera se quejan del viento
Una sonrisa como en una cárcel silenciosa
Y yo bailo, no hay otros como yo en mi camino
Este manto de alegría crea sonrisas de alegría
¿Es un velo divertido o una locura?
Cuando estas aves nocturnas nos llevan con sus canciones
Ahora si puedo estar libre de problemas
Floto en una hoja, debajo de mí está la tierra
Heiluu el prado de hierba
Celebrando la sed ociosa
La ilusión del ebrio
Navegando hacia el vaivén
Un vasto mar de granos
La lengua se seca de sed
Sangre de alegría
Llena el espíritu alegre
La canción es del cantante
El violín suena
La alegría del que se regocija
Veo el peso de la noche
Su penumbra se agita en mi piel
El espíritu no se enciende por la tristeza
Requiere lamentos de sombras
Cuando canto, resuenan las cortezas de los abedules
Allí suenan los viejos y los jóvenes riendo
Y mira la luna subir sobre el abedul
En su barba de líquenes rema la gente
Ahora si puedo estar libre de problemas
Floto en una hoja, debajo de mí está la tierra
Heiluu el prado de hierba
Celebrando la sed ociosa
La ilusión del ebrio
Navegando hacia el vaivén
Un vasto mar de granos
La lengua se seca de sed
Sangre de alegría
Llena el espíritu alegre
Heiluu el prado de hierba
La ilusión del ebrio
La canción es del cantante
El violín suena
La alegría del que se regocija