Sanaton Maa
Lammen rantaa kaislat katkerat saa
Kuin reunustaa rajojen lailla
Jyvät on maa, helmet hennon kalastaa
Jyvinä jalkoja vasten päivän mailla
Avuton on kutsuttuna veessä
Ei vesi kuivu kauaa vempeleessä
On sanaton maa
Aika joutunut on vaan ei miestä kuulu
Sanoo kuin vesi äänellään
Aika joutunut on vaan ei miestä kuulu
On sanaton maa
Painuvat pajut rannoilla, aavain yli
Vuoden käyneitä kumartamaan
Tänäänkö tuulet kannoille jäävät
Tyvenen lailla tahtonsa unohtamaan?
Havunneulaa pienin pistimin aikoo
Neulana jalkapohjan polkua tuoda
Hetken haroo, hiukset harvat kevyinä saa
Lennellä veteen: voi vetehisen juoda
Avuton on kutsuttuna veessä
Ei vesi kuivu kauaa vempeleessä
On sanaton maa
Aika joutunut on vaan ei miestä kuulu
Sanoo kuin vesi äänellään
Aika joutunut on vaan ei miestä kuulu
On sanaton maa
Painuvat pajut rannoilla, aavain yli
Vuoden käyneitä kumartamaan
Tänäänkö tuulet kannoille jäävät
Tyvenen lailla tahtonsa unohtamaan?
Kun vuodet päivinä valuvat pojan pielusta pitkin
Vesi valvoo, vaikka hiivitkin
Aika joutunut on vaan ei miestä kuulu
Aika joutunut on vaan ei miestä kuulu
Sanoo kuin vesi äänellään
Aika joutunut on vaan ei miestä kuulu
On sanaton maa
Painuvat pajut rannoilla, aavain yli
Vuoden käyneitä kumartamaan
Tänäänkö tuulet kannoille jäävät
Tyvenen lailla tahtonsa unohtamaan?
Tierra sin Palabras
En la orilla del lago, las cañas amargas
Como bordeando los límites
La tierra es grano, perlas delicadas para pescar
Granos bajo los pies en los días soleados
Impotente está llamando desde el agua
El agua no se seca por mucho tiempo en el artilugio
Es una tierra sin palabras
El tiempo avanza pero no se escucha a los hombres
Dice como el agua con su voz
El tiempo avanza pero no se escucha a los hombres
Es una tierra sin palabras
Los sauces se inclinan en las orillas, más allá de las llaves
Inclinándose ante los años
¿Hoy los vientos se quedarán atrás?
¿Olvidando su voluntad como la calma?
La aguja de pino con pequeñas púas planea
Traer el sendero de la planta del pie como aguja
Por un momento se retuerce, los pocos cabellos se vuelven ligeros
Volar al agua: puede beber del espíritu del agua
Impotente está llamando desde el agua
El agua no se seca por mucho tiempo en el artilugio
Es una tierra sin palabras
El tiempo avanza pero no se escucha a los hombres
Dice como el agua con su voz
El tiempo avanza pero no se escucha a los hombres
Es una tierra sin palabras
Los sauces se inclinan en las orillas, más allá de las llaves
Inclinándose ante los años
¿Hoy los vientos se quedarán atrás?
¿Olvidando su voluntad como la calma?
Cuando los años fluyen como días desde la piel del niño
El agua vigila, aunque te escondas
El tiempo avanza pero no se escucha a los hombres
El tiempo avanza pero no se escucha a los hombres
Dice como el agua con su voz
El tiempo avanza pero no se escucha a los hombres
Es una tierra sin palabras
Los sauces se inclinan en las orillas, más allá de las llaves
Inclinándose ante los años
¿Hoy los vientos se quedarán atrás?
¿Olvidando su voluntad como la calma?