Kivireki
Nimeni
on kadonnut taulusta porraskäytävämme
nimesi
siellä vielä on ja jonkun toisen, on elämämme
asunnossa, jota enää en tunne
Valoa
ikkunastasi hohtaa ja kaksi varjoa
kohtaa
pian valo sammuu ja yön kylmyys saapuu ja
repivä yksinäisyyden tunne
Liikun kuin olisin uni tai yö
tämä jäätävä talvi ikuisesti häntäänsä syö
Raahaan
elämääni kuin kivirekeä perässäni
kannan
uniani, haaveitani, toiveitani selässäni
ja olen niiden ulkopuolella
Pian herään talviunestani
kaikki on kuin ennenkin!
Pian herään unestani
ennemmin tai myöhemmin!
Herään talviunestani
kaikki on kuin ennenkin!
Kaikki on kuin ennenkin!
Kaikki on kuin ennenkin!
Trineo de Piedra
Mi nombre
se ha perdido del cuadro de nuestro pasillo
tu nombre
aún está allí y el de alguien más, es nuestra vida
en un departamento que ya no reconozco
La luz
brilla desde tu ventana y dos sombras
se encuentran
pronto la luz se apaga y llega el frío de la noche y
la desgarradora sensación de soledad
Me muevo como si estuviera en un sueño o en la noche
este invierno helado devora eternamente su cola
Arrastro
mi vida como un trineo de piedra detrás de mí
llevo
mis sueños, mis ilusiones, mis esperanzas en mi espalda
y estoy fuera de ellos
Pronto despertaré de mi letargo invernal
todo será como antes
Pronto despertaré de mi sueño
más temprano o más tarde
Despertaré de mi letargo invernal
todo será como antes
Todo será como antes
Todo será como antes