Kaihola
Rakastamme aivan kuin
Tarinaa olisi vielä jäljellä
Onnellista loppua
Odotamme siellä
Missä Jumala nauraa kirkoille,
Papeille, rituaaleille,
Kauniille alttaritauluille
Koko maailmalle
En voi tarjota lohtua
Sillä olen vain ihminen
En voi tarjota lämpöä
Sillä itsekin palelen
Kaikki meistä hamuaa
Edes pientä palaa taivaasta
Kuolon kainalossa
Täällä Kaiholassa
Maailmassa, jossa
Käsi muuttuu luiseksi nyrkiksi
Pilvilinnat tomuksi
Haavekuvaksi
En voi tarjota lohtua
Sillä olen vain ihminen
En voi tarjota lämpöä
Sillä itsekin palelen
Ja maata astelee
Varjo mustuvan taivaan
Yllään yön kylmä laulu
Kaihola
Amamos como
si aún quedara historia
Un final feliz
esperamos allí
Donde Dios se ríe de las iglesias,
los sacerdotes, los rituales,
los bellos retablos
para todo el mundo
No puedo ofrecer consuelo
porque solo soy humano
No puedo ofrecer calor
porque también siento frío
Todos nosotros anhelamos
al menos un pedazo del cielo
En el abrazo de la muerte
aquí en Kaihola
En un mundo donde
la mano se convierte en puño huesudo
los castillos en el aire en polvo
en una ilusión
No puedo ofrecer consuelo
porque solo soy humano
No puedo ofrecer calor
porque también siento frío
Y camina sobre la tierra
una sombra bajo el cielo oscurecido
con el frío canto de la noche