Satu Peikoista
Toisiinsa kietoutuneina
He kulkevat metsän halki
Heille tuntemattoman
Pienille loputtoman
Rukkapeikkotakkutukka
Ja heikkopeikkopelokas
Molemmat niin urheina
Ovat toistensa tukena
Mitä puiden takana heitä odottikaan?
Niin kaunis kukka
Jota ei osaa sanoin kuvailla
Sen tahtoi itselleen rukkapikku takkutukka
Lyijynraskaita
Jalkojaan ei tunne kumpikaan
Ei maailmaa
Ympärillään pelkkää harhaa
(2x)
Halki jäätyneen maan
He kulkevat käsikkäin
Katsomatta toisiaan
Sanomatta sanaakaan
Jään pinnasta peilasivat
Huurtuneita kasvojaan
Silmät niin vettyneet
Ovat isäntiinsä pettyneet
Se kukka kuoli ja takkutukan kyyneliin
Hukkui heikko peikko
Niin se vain menee
Ei aina käykkään niin
Kuten toivoi rukkapikku takkutukka
Lyijynraskaita
Jalkojaan ei tunne kumpikaan
Ei maailmaa
Ympärillään pelkkää harhaa
(2x)
Sormet vieraat soittavat
Tätä soitinta
Kuoleman sormet
kylmät ja kankeat
Astun sisään portista
Vieras maailma
Avautuu sen takaa
Maisemat ankeat
Nyt sanat on jo sanottu
Laulut on laulettu
Aamun koittaessa
Ilta jo hämärtää
Kun hukun itkuuni
Toivon että jää
Edes kauniin kukan nimi
Tänne elämään
Eén van de Kabouters
Verstrengeld met elkaar
Lopen ze door het bos
Voor hen onbekend
Klein en eindeloos
Knotje kabouter met een rommelige haardos
En de bange kabouter zo zwak
Beiden zo dapper
Steunen elkaar
Wat zou hen achter de bomen wachten?
Een bloem zo mooi
Die je niet met woorden kunt beschrijven
Die wilde de rommelige kabouter voor zichzelf
Loodzware
Voeten voelen ze allebei niet
Geen wereld
Om hen heen alleen maar schijn
(2x)
Over de bevroren grond
Lopen ze hand in hand
Zonder naar elkaar te kijken
Zonder een woord te zeggen
Van het ijs weerkaatsten
Hun bevroren gezichten
Ogen zo vol met tranen
Zijn teleurgesteld in hun meesters
Die bloem stierf en verdronk in de tranen van de rommelige
De zwakke kabouter verdronk
Zo gaat het gewoon
Het gaat niet altijd zoals
De rommelige kabouter hoopte
Loodzware
Voeten voelen ze allebei niet
Geen wereld
Om hen heen alleen maar schijn
(2x)
Vreemde vingers bespelen
Dit instrument
De vingers van de dood
Koud en stijf
Ik stap binnen door de poort
Een vreemde wereld
Opent zich daarachter
De landschappen zijn somber
Nu zijn de woorden al gezegd
De liederen zijn gezongen
Als de ochtend aanbreekt
Verduistert de avond al
Als ik verdrink in mijn tranen
Hoop ik dat er blijft
Tenminste de naam van de mooie bloem
Hier in het leven