Syli
Jumala on ollut hiljaa
Kaksituhatta vuotta
Kiikkustuolissa kiikkuu, itsekseen puhuu
Kuluttaa vanhuuttaan
Tekohampaat lonksuvat suussa
Joku vaihtaa vaipat
Ei muista viikonpäiviä, ei
Suurta luomustaan
Poika kyttää perinnöksi
Taivaan valtakuntaa
Tajuton maailma on
Perkeleen syli
Eikä sitä voi ohjata enää
Mihinkään suuntaan
On peli pelattu, pallo
Menetetty on
Syvissä vesissä unelmat kuolevat
Ja maailma on kuin perkeleen syli
Murheen kielet mielet, haavat nuolevat
Ja maailma on kuin perkeleen syli
Kylmä syli!
Kuka uskoo kirjoituksiin
Jaksaa asuttaa maata
Unelmat kuolevat
Jo kohtuihin
Tai jos sattuvat syntymään
On murhe kumminaan
Kuolema päätä silittää, sylkee
Tulta lohtuihin
Abrazo del Diablo
Dios ha estado en silencio
Dos mil años
Se balancea en su mecedora, habla consigo mismo
Pasando sus días de vejez
Las dentaduras postizas chocan en su boca
Alguien cambia pañales
No recuerda los días de la semana, no
Su gran creación
El chico acecha la herencia
Del reino celestial
El mundo inconsciente es
El abrazo del diablo
Y ya no se puede dirigir
En ninguna dirección
El juego está jugado, la pelota
Se ha perdido
En las profundidades del agua los sueños mueren
Y el mundo es como el abrazo del diablo
Las lenguas de la aflicción lamen las mentes, las heridas
Y el mundo es como el abrazo del diablo
¡Frío abrazo!
¿Quién cree en las escrituras
Se atreve a habitar la tierra
Los sueños mueren
Desde el principio
O si llegan a nacer
La aflicción los acompaña
La muerte acaricia la cabeza, escupe
Fuego en las consolaciones