Keklik
Keklik gibi kanadýmý süzemedim
Murad alýp doya doya gezmedim
Bu karayazýyý kendim yazmadým
Alnýma yazýlmýþ bu kara yazý
Kader böyle imiþ aðlarým bazý
Gülüm ey sebebi ey
Geceleri uyku girmez gözüme
Zalim yastýk diken oldu yüzüme
Uyma dedim uydun eller sözüne
Alnýma yazýlmýþ bu kara yazý
Kader böyle imiþ aðlarým bazý
Gülüm ey sebebim ey-ÞÝÝR-
On yýl var ayrýyým kýna daðýndan
Baba ocaðýndan yar kucaðýndan
Bir çiçek dermeden sevgi baðýndan
Huduttan hududa atýlmýþým ben
Gönlümü çeksede yarin hayali
Aþmaya kudretim yetmez cibali
Yolcuyum bir kuru yaprak misali
Rüzgarýn önüne katýlmýþým ben
Garibim namýma Kerem diyorlar
Aslýmý el almýþ harem diyorlar
Hastayým derdime verem diyorlar
Maraþ'lý þeyhoðlu Satýlmýþ'ým ben
Perdiz
Como una perdiz, no pude batir mis alas
No he alcanzado mi deseo y he vagado a gusto
No escribí este invierno yo mismo
Este oscuro destino escrito en mi frente
Así es el destino, algunos lloran
Mi amor, oh razón de ser, oh
Por las noches el sueño no llega a mis ojos
La cruel almohada se convirtió en espinas en mi rostro
Te dije que no siguieras, pero seguiste las palabras de otros
Este oscuro destino escrito en mi frente
Así es el destino, algunos lloran
Mi amor, oh razón de ser, oh - POEMA -
Diez años separado de la fuente de la montaña
Del hogar paterno, del regazo de mi amada
Sin recoger una flor del jardín del amor
He sido arrojado de frontera a frontera
Aunque mi corazón anhele la ilusión de mi amada
No tengo la fuerza para superar el abismo
Soy un viajero, como una hoja seca
He sido llevado por el viento
Me llaman pobre, dicen que soy Kerem
Dicen que mi verdadero amor está en el harén
Dicen que estoy enfermo, que tengo una enfermedad incurable
Soy Satýlmýþ, el derviche de Maraþ