395px

Yvette

Kult

Yvette

Tutaj w lesie popo³udniu jest dobrze,
Wolny czas przez palce, mrówka na zapa³ce.
Ktoœ kamieñ rzuci du¿y, a czas tak mi³o siê d³u¿y.

Ja mówiê - chodŸmy do domu, nie mówmy nikomu
O tej wielkiej tajemnicy, maj¹cej nas rozliczyæ.
twoja energia dzisiaj ska³y kruszy,
Wiêc chodŸmy, rozpocznijmy trzeci¹ czêœæ podró¿y.

Podaj mi swoj¹ rêkê, niech poczujê, ¿e jesteœ ze mn¹.
Ty podaj mi swoj¹ rêkê teraz.

I spotka³em Ciê wczoraj, gdy by³aœ pijana.
Powinnaœ w³aœciwie spaæ do rana.
A ci wszyscy Twoi wczoraj wyjechali,
Twoi bogowie Ciê znowu oszukali.
I wiesz wygl¹dasz gorzej, ni¿ gdyœmy biegali
I w habity zakonnicom sztuczne ognie wrzucali.
Ci wszyscy Twoi wczoraj wyjechali,
Twoi bogowie Ciê znowu oszukali.

Podaj mi swoj¹ rêkê, niech poczujê, ¿e jesteœ ze mn¹.
Ty podaj mi swoj¹ rêkê znowu.

Ty œpisz w swoim ³o¿ku, od œciany do œciany,
Ja zanalaz³em walizkê z Twoimi rysunkami.
Przypomnia³em sobie jak byliœmy w lesie,
Wiesz... wolny czas przez palce, mrówka na zapa³ce,
Ktoœ kamieñ rzuci du¿y, a czas tak mi³o siê d³u¿y.

Podaj mi swoj¹ rêkê, niech poczujê, ¿e jesteœ ze mn¹.
Ty podaj mi swoj¹ rêkê znowu.

Yvette

Aquí en el bosque por la tarde todo está bien,
El tiempo libre se escapa, una hormiga en un fósforo.
Alguien arroja una gran piedra, y el tiempo se alarga tan agradablemente.

Digo - vamos a casa, no le digamos a nadie
Sobre este gran secreto que nos espera.
Tu energía hoy desmorona rocas,
Así que vamos, comencemos la tercera parte del viaje.

Dame tu mano, déjame sentir que estás conmigo.
Tú dame tu mano ahora.

Y te vi ayer, cuando estabas borracha.
Deberías haber dormido hasta la mañana.
Y todos tus ayeres se han ido,
Tus dioses te han vuelto a engañar.
Y sabes que luces peor que cuando corríamos juntos
Y lanzábamos fuegos artificiales a las monjas en hábitos.
Todos tus ayeres se han ido,
Tus dioses te han vuelto a engañar.

Dame tu mano, déjame sentir que estás conmigo.
Tú dame tu mano de nuevo.

Tú escribes en tu cama, de pared a pared,
Encontré una maleta con tus dibujos.
Recordé cuando estábamos en el bosque,
Sabes... el tiempo libre se escapa, una hormiga en un fósforo,
Alguien arroja una gran piedra, y el tiempo se alarga tan agradablemente.

Dame tu mano, déjame sentir que estás conmigo.
Tú dame tu mano de nuevo.

Escrita por: