Viimeiseen
Kätketään kaikki alle
niin ylpeiden kasvojen
ettemme enää huomaa kuinka alas me vajottiin
Mustaan huntuun meidät vihitään
teräsverhon alle kätketään
ettei meistä enää oo toisiamme radalta suistamaan
Vielä se ääni kuuluu
joka kertoo mitä meistä puuttuu
silti vielä se samaan ruukkuun
laitetaan ja palataan lähtöruutuun
Viimeiseen mykkäfilmiin rooliamme esittämään
Viimeiseen mustavalkoiseen maailmaan sanojamme sovittamaan
Viimeisen pääkallolaivan lankulle kävelemään
silmät sidottuna tuntemattomaan
Harhaan johti ne viitat
joita niin seurattiin
nyt on ympärillä tyhjyys jota me niin pelättiin
Ei ollu lasista tehty
palatsimme kaiken kestävää
niin sortuessaan jäimme alle kaiken sen
Tuska on iskenyt rautakuoren läpi
suoraan sydämeen
eivätkä kilpemme estäneen
eivätkä muurimme kestäneet
Vieläkin se ääni kuuluu
joka kertoo mitä meistä puuttuu
silti vielä se samaan ruukkuun
laitetaan ja palataan lähtö ruutuun
Hasta el final
Escondamos todo debajo
bajo rostros orgullosos
para no notar cómo caímos tan bajo
En un velo negro nos casamos
escondidos bajo un velo de acero
para que ya no podamos desviarnos mutuamente del camino
Todavía se escucha esa voz
que nos dice lo que nos falta
todavía así, en la misma maceta
nos ponemos y volvemos al punto de partida
Hasta el final, representando nuestro papel en una película muda
Hasta el final, en un mundo blanco y negro ajustando nuestras palabras
Hasta el final, caminando por la pasarela del último barco pirata
con los ojos vendados hacia lo desconocido
Las señales nos llevaron por el mal camino
que seguimos tan ciegamente
ahora nos rodea el vacío que tanto temíamos
Nuestro palacio no era de cristal
no era eterno
y al derrumbarse quedamos atrapados debajo de todo
El dolor ha atravesado la coraza de hierro
directo al corazón
nuestras armaduras no lo impidieron
nuestros muros no resistieron
Todavía se escucha esa voz
que nos dice lo que nos falta
todavía así, en la misma maceta
nos ponemos y volvemos al punto de partida